*************************

Άνοιξη πάντα και παντού θα προβάλλει...

Άνοιξη πάντα και παντού θα προβάλλει...
Στο μούχρωμα της μέρας μπαλκονάκι ολάνθιστο, γιασεμί και γαζία αρώματα κι ευωδιές χαρίζουν, λουλούδια και χρώματα, πουλιά και θαύματα στων παιδιών την παλάμη αντηχούνε κι ανθίζουν... Και χιλιάδες αστέρια στο ουράνιο νεφέλωμα λάμψη και φως τριγύρω σκορπίζουν και πάλι, ιστορούν την απόχη του χρόνου του άφθαρτου καθώς άνοιξη πάντα και παντού θα προβάλλει... ydp

*************************

Σου γλυκοψιθυρίζω παραμύθια να σε ταξιδέψουν στην όμορφη χώρα του ονειρικού... κλείσε τα μάτια, δεν θα κάνω θόρυβο, να μη σε ξυπνήσω απότομα...σε παραδίδω στην μυστική μέθη του ονείρου σου, να τεντωθείς ελεύθερα στην αγκαλιά της νυχτιάς, να σε χαϊδέψει το φως της, να χαμογελάσει στα μάτια σου και στην ψυχή σου... να μπλεχτούν αηδόνια στα νεραϊδένια σου μαλλιά, να πλέξουν τη φωλιά τους... να φυτρώσουν λουλούδια στα χείλη σου, να ευωδιάσουν και να στολίσουν τα σκαλοπάτια του μονοπατιού της φαντασίας... κι ας μας ξεχάσει έτσι ο χρόνος, δίνοντας ζωντάνια και χροιά στα χρώματα των μυθευμάτων...ydp

*************************






Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

Ακούγοντας τα Χριστούγεννα - Alan Harris


Έχεις ακούσει ποτέ το χιόνι?
 Όχι το ουρλιαχτό του ανέμου μιας χιονοθύελλας,
 όχι το τρίξιμο του  χιονιού καταγής όταν το πατάς, 
αλλά την πραγματική πτώση του χιονιού?

Το άκουσα μια νύχτα στο Wisconsin
 εντελώς απροσδόκητα,
 περπατώντας επάνω σε ένα λόφο
 προς την καλύβα μου στο δάσος,
σαν ένα απαλό ψίθυρο ανάμεσα στα βήματά μου. 
Σταμάτησα, έσβησα το φακό μου, 
και τότε άκουσα.
 Γύρω μου βαθύ σκοτάδι
κι άκουσα την ευγενική πτώση
 του χιονιού στο χιόνι.
 Όχι τη βοή ανέμου, όχι το κύμα του  ήχου
 αλλά το απαλό χιόνι.


 Έχεις ακούσει ποτέ τα Χριστούγεννα?
Όχι το θόρυβο της κίνησης της πόλης, 
όχι τα κουδούνια, τους ύμνους και τα κάλαντα, 
 ας είναι  τούτα όμορφα όπως είναι, 
ούτε το γέλιο των παιδιών 
καθώς ανοίγουν δώρα τους-
αλλά τα Χριστούγεννα τα ίδια?
 Έχεις νιώσει τον εαυτό σου
   να κάθεται ν΄ ακούει τη σιωπή υπομονετικά, 
χωρίς να αφήσει το μυαλό να ξεφύγει
σ' αγώνα δρόμου για χριστουγεννιάτικες αγγαρείες?  
Ίσως αν ναι, τότε
ένιωσες τον παλμό όλης της ανθρωπότητας
 να χτυπάει στην καρδιά σου.
 Ίσως τότε παρατήρησες
ένα εξωτερίκευμα της αγάπης 
για όλους τους ανθρώπους στη γη,
 μια απαλή αίσθηση ενότητας
 με όλα αυτά που ζεις.


 Στη σιωπή της ένα χιονισμένο βράδυ, 
άκου με προσήλωση, κρατώντας την αναπνοή σου, 
και τότε θα ακούσεις το χιόνι πάνω στο χιόνι.

Στάσου μόνος, 
ανενόχλητος από κάθε σκέψη, 
ν΄ακούσεις τη σιωπή στην καρδιά σου,
και τότε ίσως ακούσεις τα Χριστούγεννα.

                                                                                                                      Alan Harris

*ελεύθερη μετάφραση

16 σχόλια:

Lilium είπε...

Απλά υπέροχο, αν μου επιτρέπεις θα στο "κλέψω" να το δείξω σε φίλους και οικογένεια γιατι μου άρεσε πάρα πολύ!!!

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ είπε...

Αλήθεια τι όμορφο θα πρέπει να είναι μέσα στην σιγαλιά να ακούς μια νιφάδα χιονιού να πέφτει χάμω. Πόσα όμορφα χάνουμε!!!Λυπάμαι.
Θαυμάσια η επιλογή σου.

Nina είπε...

Όμορφο κείμενο...! Εγώ δεν έχω μπει ακόμη στο χριστουγεννιάτικο "mood" αλλά το κείμενό σου μ' έκανε να σκεφτώ χιόνι, ηρεμία, και αγαπημένους μου ανθρώπους!

ღ oneiremata ღ είπε...

@Κρινάκι μου ευαίσθητο, μην προσπαθήσεις να το αντιγράψεις λέξη-λέξη, θα στο ..φέρω εγώ στο μπλογκόσπιτό σου...
χαίρομαι που σου άρεσε...
φιλάκια πολλά :))))

ღ oneiremata ღ είπε...

@Χριστόφορε,
είδες πόσες ομορφιές γύρω μας δεν μπορούμε να τις νιώσουμε και να τις "ακούσουμε" όταν μας μιλούν?Παρόλο που θεωρητικά είναι δύσκολο να ακουστεί το άγγιγμα της νιφάδας του χιονιού πάνω στο στρωμένο χιόνι κι όμως αν προσηλωθείς με προσοχή και κρατήσεις την αναπνοή σου θα τα καταφέρεις ή αν έστω προσηλωθείς στους χτύπους της καρδιάς σου τότε θα νιώσεις το βαθύ νόημα τούτου του ποιητικού κειμένου και των γιορτών που έρχονται...τουλάχιστον ας το σκεφτόμαστε έτσι...
σ' ευχαριστώ :)))

~reflection~ είπε...

είναι που ο Ήχος της Σιωπής αλλάζει ανάλογα με το Μαγικό Περίβλημμα της Εποχής που το πλαισιώνει....

Ακου.....
εφτασε η Εποχή της Αγαπης....

Ακους την Αγαπη?...
ερχεται απαλή σαν χιόνι....
και ντυμμένη φωτα αστεριών σαν τα Χριστούγεννα....


τα φιλιά μου.......ηχοι στη Σιωπή σου...

ღ oneiremata ღ είπε...

@Νίνα μου κόκκινη,
το ένιωσα πως ακουμπούσε ευαισθησίας χορδές, ειδικά μέρες που έρχονται κι είπα να το μεταφράσω και να το αναρτήσω, ήδη έχω στολίσει με χριστουγεννιάτικη διάθεση και ντεκόρ εδώ μέσα, μιας και πλησιάζουν οι μέρες' κι αν σκεφτούμε πως τα της καθημερινότητάς μας, δύσκολα μας προϊδεάζουν για να μπούμε στο πνεύμα των γιορτών, είναι ένας μικρός τρόπος να προετοιμαζόμαστε λίγο - λίγο...χαίρομαι που το ένιωσες κι εσύ μαζί μου, αυτό το νόημά του...
φιλάκια πολλά :)))

ღ oneiremata ღ είπε...

@Ποιήτρια της συναισθηματικής αντανάκλασης,
νιώθω κάθε κύμα, κάθε ίχνος, κάθε φωτισμό,καθώς νέες χιονονιφάδες χορεύοντας στροβιλίζονταν κι ακουμπούσαν απαλά σ΄εκείνες που είχαν φτάσει λίγο πριν στη γη, κράτησα την αναπνοή μου κι ένιωσα στην υπόστασή του τον ήχο της σιωπής...και με μάγεψε με την ευρυγωνία και την ευρυχωρία του...τον νιώθω που με περικλείει κι απλώνεται κι επεκτείνεται και διευρύνεται...τον άφησα να διεισδύσει μέσα μου και να εξωτερικευτεί ευθύς στην προσήλωση της αίσθησης της ενότητας και της αγάπης, της χριστουγεννιάτικης θαλπωρής κι ευαισθησίας...
πολλά φιλάκια ενώ αφουγκράζομαι τις
απαλές σκέψεις της σιωπής στην καρδιά :)))

Γιαγιά Αντιγόνη είπε...

Που να κρυφτώ να το ακούσω..
Ετσι στην ηρεμία των στιγμών που με βύθισες..
Το χιόνι
η χαρά
η αγάπη
δεν κάνουν κρότο όταν ακουμπούν.
Αρκεί να έχεις την ευαισθησία να τα δεχτείς σιωπηλά.
Και έχεις περίσσευμα.....

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΗ Η ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΣΟΥ!!!!!ΚΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΝΑ ΕΡΘΟΥΝ ΟΙ ΓΙΟΡΤΕΣ.

ღ oneiremata ღ είπε...

@Γλυκιά μου γιαγιά Αντιγόνη, πουθενά μη μου κρυφτείς, εσύ να κρυφτείς? ίσως να χρειάζεται να απομονωθείς σε μια καλύβα στο βουνό για να μπορέσεις, κατα τον Άλαν Χάρρις, να ακούσεις τη σιωπή, την αγάπη και το χιόνι γιατί απλά είναι τόσο ανεπαίσθητος ο ήχος τους, όμως για μένα και μόνο το χάρισμα της ευαισθησίας της καρδιάς είναι αρκετό να σου χαρίσει το άκουσμά τους, βυθισμένη στην ηρεμία στιγμών όπως ακριβώς το είπες...σ' ευχαριστώ, πολλά γλυκά φιλάκια :))))

ღ oneiremata ღ είπε...

@Σκρουτζάκο μου, σ΄ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια και τις ευχές σου, αντεύχομαι το ίδιο ;))))))

kariatida62 είπε...

Ονειρεμάτα μου, μας έβαλες στο Χριστουγεννιάτικο κλίμα τόσο όμορφα!!! Είμαι ήδη μέσα στο πίνακα που μας ζωγράφισες με τους στίχους του Αllan Harris, αλλά και με την εορταστική μουσική σου...
Φιλιά με λευκές τουφίτσες χιονιού!

ღ oneiremata ღ είπε...

@Κάρυ μου, χαίρομαι που ο χορός των χιονονιφάδων και η χριστουγεννιάτικη ατμόσφαιρα σε επηρέασαν κι εσένα για λίγο...έρχονται Χριστούγεννα κι ίσως να είναι ακόμα πιο απαραίτητο σε όλους μας να το νιώσουμε φέτος...αλήθεια ανακάλυψες τη μουσική πίσω απ΄τις φωτό? χαίρομαι που σου άρεσε ή μήπως λες για την χριστουγεννιάτικη μουσική που έχω στο μπλογκ, ναι αυτή την έχω ήδη μέρες...το παλεύω, Χριστούγεννα έρχονται ας στολίσουμε τη ματιά μας, την ψυχή μας, τις σκέψεις μας με το πνεύμα αγάπης...
πολλά φιλάκια ανενόχλητα από σκέψεις διάφορες :))))

GiP είπε...

Το σχόλιο σου για την μπάλλα lui vuitton πολύ σωστό !! Ηδη το προσέθεσα εκ των υστερων στην ανάρτηση μου. Δίνοντας σου δημοσίως τα εύσημα για την γυναικεία παρατηρικότητα σου !! :)

ღ oneiremata ღ είπε...

@TζιΠ, χαχαχαχ ευχαριστώ για τα εύσημα :))