*************************

Άνοιξη πάντα και παντού θα προβάλλει...

Άνοιξη πάντα και παντού θα προβάλλει...
Στο μούχρωμα της μέρας μπαλκονάκι ολάνθιστο, γιασεμί και γαζία αρώματα κι ευωδιές χαρίζουν, λουλούδια και χρώματα, πουλιά και θαύματα στων παιδιών την παλάμη αντηχούνε κι ανθίζουν... Και χιλιάδες αστέρια στο ουράνιο νεφέλωμα λάμψη και φως τριγύρω σκορπίζουν και πάλι, ιστορούν την απόχη του χρόνου του άφθαρτου καθώς άνοιξη πάντα και παντού θα προβάλλει... ydp

*************************

Σου γλυκοψιθυρίζω παραμύθια να σε ταξιδέψουν στην όμορφη χώρα του ονειρικού... κλείσε τα μάτια, δεν θα κάνω θόρυβο, να μη σε ξυπνήσω απότομα...σε παραδίδω στην μυστική μέθη του ονείρου σου, να τεντωθείς ελεύθερα στην αγκαλιά της νυχτιάς, να σε χαϊδέψει το φως της, να χαμογελάσει στα μάτια σου και στην ψυχή σου... να μπλεχτούν αηδόνια στα νεραϊδένια σου μαλλιά, να πλέξουν τη φωλιά τους... να φυτρώσουν λουλούδια στα χείλη σου, να ευωδιάσουν και να στολίσουν τα σκαλοπάτια του μονοπατιού της φαντασίας... κι ας μας ξεχάσει έτσι ο χρόνος, δίνοντας ζωντάνια και χροιά στα χρώματα των μυθευμάτων...ydp

*************************






Τετάρτη, 5 Ιανουαρίου 2011

προσωπογραφία...

στάθηκε σκεφτική στην άκρη της βεράντας της...ο χειμωνιάτικος αέρας της χτυπούσε το πρόσωπο και κοκκίνιζαν τα μάγουλά της απ΄το κρύο...η θάλασσα λίγο πιο κει της έστελνε με αέρινες πνοές αλμυρές σταγονίτσες να της δροσίζουν το πρόσωπο...κοίταξε μπροστά της το λευκό καβαλέτο της, σήμερα αποφάσισε να φτιάξει μια δική της προσωπογραφία...δίπλα στο τραπεζάκι, μαζί με τα χρώματα και τα πινέλα της, είναι απλωμένες διάφορες φωτογραφίες της, καμιά όμως δεν την ευχαριστεί για να την εικονοποιήσει...τρέχει στο δωμάτιό της και φέρνει τον μεγάλο καθρέφτη...τον στήνει δίπλα στο τρίποδο...κοιτάζοντας το είδωλό της μέσα σ' αυτόν θα προσπαθήσει ν΄αποτυπώσει την εικόνα της στο καραβόπανο...για ένα πράγμα είναι απόλυτα σίγουρη, θα μπορέσει να αποδώσει απόλυτα τα συναισθήματα στην έκφρασή της, μιας κι εκείνη ξέρει τι κρύβεται στα εσώψυχά της, ενώ την εικόνα της άγνωστο αν θα καταφέρει να την φτιάξει όμοια..αρκεί να βρει τα κατάλληλα χρώματα που της χρειάζονται... 
τα χρώματα ξέρει πως επικοινωνούν με την ψυχή αναταράσσοντάς την αισθησιακά, ξυπνώντας συγκινήσεις, γεννώντας ιδέες που ξεκουράζουν ή διεγείρουν προκαλώντας  θλίψη και χαρά... 
αυτό ακριβώς θέλει κι αυτή...

τώρα με το μολύβι μου και με τη φαντασία 
πλάθω κρυφά και φανερά μια όμορφη ιστορία...
καινούρια αγκάλη άνοιξε καινούρια να προσφέρει
να πάρει πίσω τα παλιά κι αγάπη να μου φέρει...
καινούρια εγώ θα είμαι εδώ και θα σε περιμένω
να δείξω πως  το παρελθόν για με είν' σβησμένο...

απλώνει και παίρνει στα χέρια της λίγο κάρβουνο κι αρχίζει να χαράζει τις πρώτες γραμμές στο πανί...φτιάχνει το περίγραμμά της με μονοκονδυλιές γκρίζες δίνοντας σχήμα στη μορφή...ρίχνει κλεφτές ματιές στο είδωλο του καθρέφτη της και συνεχίζει... σκιαγραφίζει τα μάτια, τη μύτη, τα μάγουλα...πιάνει να σχεδιάζει απαλά τα χείλη της κι ύστερα... απότομα αρπάζει μεμιάς  το πινέλο της κι αποφασίζει πως πρέπει να βάλει χρώμα στην εικόνα...
βυθίζει σιγά στο θαλασσινό νερό το πινέλο κι ύστερα αγγίζει τα μάτια της προσωπογραφίας... θάλασσα απλώνεται χρωματίζοντάς τα, θαλασσινοί κυματισμοί ζωντανεύουν στις διακυμάνσεις των λάμψεων των χρωμάτων... αρμύρας σταλαγμοί ασπρίζουν στις άκριες των βλεφάρων της...σηκώνει ξανά το βλέμμα προς τη θάλασσα κι ύστερα κοιτάζει ικανοποιημένη το αποτέλεσμα στον πίνακα...ζωγραφίζει θάλασσα με θάλασσα...

περιγράφομαι και λύνομαι με μονοκοντυλιές,
χωρίς να είναι βαρετό τις χειμωνιάτικες βραδιές...
σκάλωμα στο παραθύρι μου χειμωνανθοί ανθίζουν
και στ΄αηδονιού το λάλημα την ευωδιά χαρίζουν...

κοιτάζει τα μάγουλα...το χρώμα που τους ταιριάζει πρέπει να το διαλέξει απ΄την παλέτα της ανατολής του ήλιου, σκέφτεται... στο βάθος του ορίζοντα ήδη αχνοροδίζει... πλησιάζει το πινέλο της, διστάζει μια στιγμή, το ακουμπάει και κλέβει το ροδαλό χρώμα να το βάλει στο πρόσωπο της γυναίκας του πίνακα...το απλώνει απαλά, με κινήσεις ρυθμικές σαν πρωτοφτερουγίσματα μικρού πουλιού τριγύρω από την φωλιά... αμέσως το πρόσωπο παίρνει να ζωντανεύει κι  αποκτά λάμψη και φως...
όταν είναι συγκεντρωμένη σ΄ αυτό που ζωγραφίζει, από αμηχανία μερικές φορές δαγκώνει την άκρη του πινέλου...το ίδιο κάνει και τώρα, όμως το βάζει ανάποδα στο στόμα της και ξάφνου το νιώθει πάνω στα χείλη της  αργά να κυλάει από τη μια γωνιά του στόματος στην άλλη κι οι τρίχες βάφονται με κόκκινο καρμίνι...τις κοιτάζει...σκέφτεται πως το χρώμα, λόγω της τριπλής του υπόστασής του, χροιάς, τόνου και χρωματικότητας, έχει τριπλά ισχυρότερη συμβολική ικανότητα απ’ ότι  η μορφή και η υφή...
 κι η χρωματική κατάληξη τούτη δω είναι η τέλεια απόχρωση που αποδίδει τη δροσιά και το λύμπισμα των αληθινών κερασοχειλιών της στην αποτύπωσή τους στον πίνακά της...

η αγάπη είν' το στόλισμα που όλα τα ομορφαίνει
και στο δικό σου το φιλί να χαραχτεί προσμένει...
καινούρια σκέψη και παλιά πετάγματα για σένα
κι η άλικη μου η καρδιά κρυφά χτυπά ολοένα...
η αγάπη σου τη γιάτρεψε, την έφερε στο φως της
η αγάπη σου την έπεισε πως είσαι ο άνθρωπός της...

 στα χείλη της παραμένει η σκιά μιας γεύσης γλυκιάς και στυφής συνάμα, γλυκιάς απ΄το ρόδινο φώτισμα της ανατολής, στυφής σαν της αρμύρας του θαλασσινού νερού και μιας σκέψης... της σκέψης εκείνου...τη γεύση εκείνου, μετά το μπάνιο στη θάλασσα όταν ερχόταν κοντά της ιδρωμένος... μια σκέψης που της φέρνει ανατριχίλα...


στάλες στάζουν αργόσυρτα στο ιδρωμένο στήθος
σταγόνες που έρωτα γεννούν στη σκέψη αδιακρίτως
σταλάζει η ψυχούλα μου πορφύρας άγριο μέλι
κι η γεύση απ΄τη γλύκα σου στα χείλη κολλημένη...

αφήνει ελεύθερα τα μαλλιά της να πέσουν στους ώμους της...κόκκινοι τόνοι αποχρωματισμένης καυτής λάβας  ξεχύνονται χείμαρρος μαζί με χρυσαφένιες ανταύγειες, ένα παράξενο χρώμα που όμως της ταιριάζει τόσο...ψάχνει να βρει όμοιό του τριγύρω της, οπότε αρχίζει να ανακατεύει αποχρώσεις κόκκινου απ' τα φυλλώματα των δέντρων με το πινέλο της που το αφήνει να ξεκουραστεί πάνω στην επιφάνεια  της ζωγραφιάς και προσθέτει μαγικά τις χρυσαφένιες ανταύγειες που κλέβει απ΄τις αντανακλάσεις των ηλιαχτίδων στις πρωινές δροσοσταλίδες...


καινούριος χρόνος πια για μας αρχή και μπουσουλάει
άντε να σηκωθεί κι αυτός να ρθει να περπατάει
να μας χαρίσει απλόχερα χαρά κι ευτυχία
και γω κοντά σου πια να βρω αγάπη κι ηρεμία...

ευχαριστημένη πισωπατάει ένα -δύο βήματα και κοιτάζει την τελειωμένη προσωπογραφία της με τη ζωντάνια και την υφή της φύσης...νιώθει πως πέτυχε να αποτυπώσει το τέλειο αποτέλεσμα, πέτυχε να ζωγραφίσει τον απόλυτο εαυτό της, κι είναι αυτό  που θέλει να του χαρίσει...
αφήνει τον πίνακα να στεγνώσουν τα χρώματά του, τον τυλίγει με ένα λευκό χαρτί  κι αποφασίσει πως δεν θα περιμένει άλλο, θα πάει εκείνη να τον βρει...θέλει να του τον κάνει δώρο...νιώθει πως μόνο εκείνος πρέπει να τον έχει...είναι το δικό της δώρο, για να τον ευχαριστήσει που ανέτειλε στη ζωή της και πάλι... ydp

46 σχόλια:

kariatida62 είπε...

Ονειρέματα μου, δεν ξέρω αν πράγματι ζωγραφίζεις όμορφα με τα πινέλα σου, ξέρω όμως πως ζωγραφίζεις υπέροχα με τις λέξεις και τα βιντεάκια σου!
Είσαι μια πραγματική καλλιτέχνις!
----
Μπράβο ο καινούργιος χρόνος έφερε και τον προσωπικό μας ηλιάτορα???
Πολύ χαίρομαι γι'αυτό και εύχομαι να ζήσεις μαζί του τις πιο θερμές μέρες της ζωής σου, γιατί το αξίζεις!
Φιλάκια, καλημέρες!

Lilium είπε...

Η ωραιότερη προσωπογραφία, φτιαγμένη με μεράκι... με αγάπη, φωτεισμένη και δροσισμένη με θαλασσινό νερό, το καλύτερο δώρο διάλεξε...
Καλημέα youla μου!!

Δημήτρης Μαχαίρας είπε...

Η πρσοπογρφια του πάθους σου
Του ερώτα σου
Των προσδκειων σου ..
Υπεροχή ψύχη
Αναδύετε ένα μυστήριο που με μαυλίζει…
Καλή χρονιά Ονειρέματα και να μην χάσεις ποτέ τον εαυτό σου
Μην αφήσεις ποτέ να σε κλέψουν άδειες ψυχές …
Φιλία

ღ oneiremata ღ είπε...

@Kάρυ μου,
σ΄ευχαριστώ για τα τόσο γλυκά σου λόγια για μένα, χαίρομαι που η απόλυτη κόρη που φιλοτέχνησαν οι άριστοι των καλλιτεχνών, έχοντας ξεκλέψει λίγο απ΄ το μεράκι εκείνων, για να μας το μεταφέρει και να το αφυπνίσει σε όλους εμάς, μου το χαρίζει απλόχερα τώρα μέσα από τις τόσο όμορφες λέξεις της!!...
-- όσο για το δεύτερο σημείο, για κείνον, υπήρχε κι από πρώτα στη ζωή μου, αλλά τώρα πια έλαμψε πραγματικά...γι΄αυτό κι είπα πως αξίζει να του χαρίσω εμένα...ευχαριστώ για τις θερμές ευχές σου, ξέρω πως είναι απ΄την καρδιά σου και θα μου χαρίσουν όλη τη θετική τους ενέργεια...
αγάπη πολλή και σε σένα, φιλάκια πολλά

ღ oneiremata ღ είπε...

@Κρινάκι μου ευαίσθητο,
έτσι είναι ματάκια μου, όπως το λες, κείμενο βγαλμένο από τα εσώψυχα, με πολλή ευαισθησία ονειρική και ρομαντισμό, με λεπτομέρειες αποτύπωσης φαντασίας για να αποδώσει την εικόνα πιο γλαφυρά...η ουσία όμως παραμένει, η ίδια....
πολλά φιλάκια κουκλί μου

ღ oneiremata ღ είπε...

@Δημήτρη μου,
σ΄ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια, μα κυρίως για εκείνο το τελευταίο που μόλις μου είπες κι είναι το πιο σημαντικό απ΄όλα, εκείνο που τελικά έχει την απόλυτη αξία και πρέπει να το έχουμε χαραγμένο βαθιά μέσα μας...

"να μην χάσεις ποτέ τον εαυτό σου
Μην αφήσεις ποτέ να σε κλέψουν άδειες ψυχές …"

αυτό θέλω να τονίσω κι εγώ, κι αυτό προσπαθώ να έχω οδηγό του νου στη ζωή μου...είναι η πιο όμορφη ευχή αυτή, σ΄ευχαριστώ πολύ κι εγώ το ίδιο σου αντεύχομαι ολόψυχα...
φιλάκια πολλά φίλε μου

ποιώ-ελένη είπε...

η προσωπογραφία σου απηχεί στην στην σκέψη σου και στην τέχνη σου
που τόσο τέλεια υπηρετείς γήινη και μεταφυσική ενδότερη και εκρηκτική
όλα σε μια μαγική ισορροπία
Εύχομαι να είσαι πάντα έτσι καλά και να μας χαρίζεις τόσο υπέροχα δώρα
σε φιλώ γλυκά

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ είπε...

θα ήθελα πολύ να ήμουν κρυμμένος κάπου -ίσως πίσω από κάποιο θάμνο και σιωπηλός κρατώντας την ανάσα μου να παρακολουθώ την γέννηση της προσωπογραφίας τούτης. Ήταν μαγικός ο χρόνος που κράτησε το βλέμμα μου καρφωμένο στις υπέροχες γραμμές σου.
Καλή σου χρονιά ονειρομάτα.

~reflection~ είπε...

Μοναδική Πρυπόθεση για να δημιουργήσεις την Προσωπογραφία σου
είναι να δεις τον Εαυτό σου όπως σε βλέπει εκείνος που σε κοιτάζει πίσω από το πέπλο της Αγάπης...

εκεινο που ανεμίζει Έρωτα
και κάθε λεπτομέρεια την απαθανατίζει με υδατογραφήματα Φιλιών,
για να μην ξεχαστεί ποτέ...

Τα φιλιά μου....καμπύλες στο σχήμα του χαμόγελου!...

kariatida62 είπε...

Έλα εδώ:http://iamaticus.blogspot.com/?zx=55aa9317a744b328
Oneiremata μου, η δική σου καλλιτεχνική ψυχή μπορεί να τον καταλάβει...

simblogko είπε...

Είσαι μια ζωγράφος που οι λέξεις αποτελούν τα χρώματά σου και με τα πινέλα σου φτιάχνεις τα τέλεια και φανταστικά κείμενά σου. Τώρα με μεράκι και αγάπη έφτιαξες αυτή την προσωπογραφία. Σου αξίζουν συγχαρητήρια!!!! Συνέχισε την καλή δουλεία για την κατάκτηση του Νομπελ Λογοτεχνίας.

Καπετάνισσα είπε...

Ονειρεματα.... ένα σου λέω .... καλώς μας ήρθες....


Και μπορείς να φανταστείς τι εννοω....


Τα φιλιά μας...παντα ερωτευμενη....

Theodosia είπε...

Αυτές τις μέρες συνέχεια λείπω κι έρχομαι τελευταία και καταιδρωμένη.

"αφήνει τον πίνακα να στεγνώσουν τα χρώματά του, τον τυλίγει με ένα λευκό χαρτί κι αποφασίσει πως δεν θα περιμένει άλλο, θα πάει εκείνη να τον βρει...θέλει να του τον κάνει δώρο...νιώθει πως μόνο εκείνος πρέπει να τον έχει...είναι το δικό της δώρο, για να τον ευχαριστήσει που ανέτειλε στη ζωή της και πάλι..."

Σαν να μιλάς για μένα. Αν ζεις αυτό που ζω πολύ χαίρομαι για σένα μάτια μου.
Πολλά φιλιά:)))

to alataki είπε...

Προσπαθώ να σε δω με τα μάτια του καλού σου και ναι...
είσαι πολύ όμορφη και τον αγαπάς όσο κι εκείνος...
Ευτυχισμένη χρονιά και στους δύο...

Alma Libre είπε...

Ζωγράφισες τήν πανέμορφη σου ψυχή μέ πολύ απλά καί υπέροχα λόγια ..
έδωσες πνοή σέ αυτό πού λέμε πορτρέτο .
Τυχερός ο εμπνευστής σου .
Τήν Καλημέρα μου.
πολλά πεταλουδίστικα φιλιά.

ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ είπε...

προσωπογραφώντας... χρυσό ξεδίπλωσες... εκείνο της ψυχής σου!

ღ oneiremata ღ είπε...

@ελένη της δημιουργικής έκφρασης,
σ' ευχαριστώ τόσο για τα μαγευτικά σου λόγια...αισθάνομαι πως είναι πολύ πιο πάνω από μένα όλα τούτα που μου λες, δεν ξέρω αν πραγματικά μπορώ να αισιοδοξώ πως κατάφερα τόσα πολλά, σ' ευχαριστώ πάρα πολύ όμως για τη μεγαλοδωρία στην φιλική-κριτική σου ματιά... χαίρομαι που ένιωσες και βρήκες ισορροπημένες τις εκφράσεις και τις αποτυπώσεις τους, καθώς και τα συναισθήματα που αποπνέουν...
φιλάκια πολλά

ღ oneiremata ღ είπε...

@Χριστόφορε,
καλή χρονιά κι από δω, σ' ευχαριστώ πολύ-πολύ, χαίρομαι που σου άρεσε, που κι εσύ πιστεύεις πως κατάφερα να αποδώσω αρκετά καλά εκείνο που είχε σχηματιστεί στο μυαλό μου...ήταν σαν οι λέξεις να έβρισκαν μόνες τους σιγά σιγά με τη σειρά τους η καθεμιά το δρόμο και να αποτυπώνονταν πάνω στο χαρτί και να εκφράζουν αυτό που ήθελα να πω κι αισθανόμουν...
σ΄ευχαριστώ πολύ, που στάθηκες στο πέρασμά σου από δω, φιλάκια πολλά

ღ oneiremata ღ είπε...

@Ποιήτρια της αντανάκλασης συναισθημάτων, επηρεάστηκα κι από τη δική του ματιά, την καλυμμένη με το πέπλο της αγάπης, μα σίγουρα δεν ήταν ούτε κι εκείνου αντικειμενική και καθαρή, καθώς το συναίσθημα το ίδιο του ..παράλλαζε και ..μεγέθυνε την όψη...τον ρώτησα αρκετές φορές, για τις λεπτομέρειες, μα εκείνο το μόνο πράγμα που έβλεπα στα μάτια του, ήταν το ίδιο ακριβώς που μου έλεγαν τα λόγια του, οι κινήσεις του κι ήταν συναίσθημα στον υπερθετικό βαθμό...και κάποια στιγμή που επέμενα περισσότερο να μου πει, να μου περιγράψει τι είναι αυτό, αρκέστηκε στο...
"πριν απ' τα μάτια μου ήσουν φως
Πριν απ' τον 'Ερωτα, έρωτας.
Κι όταν σε πήρε το φιλί
Γυναίκα "
γι΄αυτό κι εγώ προτίμησα να δω το είδωλό μου στον καθρέφτη μου, έχοντας πάνω μου και μέσα μου όμως όλη εκείνη τη λάμψη της αγάπης του και να το αποτυπώσω...
πολλά φιλάκια ζωγραφιές στον ορίζοντα

ღ oneiremata ღ είπε...

@Kάρυ,
σ΄ευχαριστώ που μου γνώρισες τον Iamaticus, είναι παράξενα γοητευτικός απ΄ότι είδα με μια πρώτη ματιά, με τους ήχους και τα πολλά χρώματά του...θα τον επισκεφτώ ξανά σε λίγο για να μπορέσω να δω περισσότερα...

ღ oneiremata ღ είπε...

@simblogko,
αχ εσύ...αχ εσύ... κι αφού μια χαρά το είχες ξεκινήσει, κι αφού μια χαρά τα έλεγες, μετά μου το χάλασες...είπα κι εγώ, τόσα πολλά και καλά λόγια ξαφνικά, τί τον έπιασε...ξέρω τι φταίει όμως, είσαι επηρεασμένος απ΄την ανάρτησή σου με τα νόμπελ χημείας και τα πειράματα στο εργαστήριο με το χλωροφόρμιο, γι΄αυτό...

ღ oneiremata ღ είπε...

@Καπετάνισσα,
μμμμ ωραία ευχή γλυκιά μου, νομίζω, από τις πιο καλές..σ' ευχαριστώ πολύ, σίγουρα αντεύχομαι το ίδιο και σε σένα...πολλά φιλάκια

ღ oneiremata ღ είπε...

@Θεοδοσία,
χαίρομαι που νιώθεις τόσο πολύ αυτό που θέλησα να πω και με καταλαβαίνεις...τώρα σε καταλαβαίνω κι εγώ απόλυτα και χαίρομαι που κι εσύ ζεις το υπέροχο αυτό συναίσθημα...σ΄ευχαριστώ πολύ καρδούλα μου που συμμερίζεσαι τη χαρά μου, φιλάκια πολλά

ღ oneiremata ღ είπε...

@to alataki,
σ΄ευχαριστώ πολύ-πολύ για τα καλά σου λόγια γλυκιά μου, να είσαι καλά, καλή χρονιά και σε σένα, με ό,τι καλύτερο...υγεία κι αγάπη!!!
πολλά φιλάκια

ღ oneiremata ღ είπε...

@Ελεύθερη ψυχούλα,
ξεκίνησα έχοντας την γενική ιδέα κι ύστερα ένιωσα πως με παρέσυρε το συναίσθημα, η ρομαντική μου κι ευχάριστη διάθεση και δημιουργήθηκε αυτό το αποτέλεσμα...δεν το περίμενα κι εγώ πως θα ήταν έτσι,στην τελική του μορφή, απλά μπήκα σε παπούτσια ζωγράφου εντελώς ερασιτεχνικά και με ποιητική διάθεση αποτύπωσα τις εικόνες με λέξεις, και...
σ' ευχαριστώ πολύ-πολύ όμως, χαίρομαι που σου άρεσε κι εσένα, πολλά φιλάκια

ღ oneiremata ღ είπε...

@ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ,
ξεδιπλώνω την ψυχή μου, φτεράκι στον άνεμο που αρμενίζει καταμεσής στο πέλαγος και γίνεται κομμάτι της φύσης μέσα μου...κι είναι η δύναμή της η αγάπη...και γη και θάλασσα κι ορίζοντας, η αγάπη...
σ' ευχαριστώ πολύ-πολύ λάμψη φωτός της ψυχής, πολλά φιλάκια

Phivos Nicolaides είπε...

Υπέροχες ανατάσεις ψυχής!

ღ oneiremata ღ είπε...

@Φοίβο,
σ΄ευχαριστώ πολύ, η ευτυχία ίσως είναι ο σωστός συνδυασμός που μπορείς να κάνεις στη ζωή σου ανάμεσα στις πράξεις (σχήματα) και στα αισθήματά σου (χρώματα)... κι ένας καλός ζωγράφος της ζωής μπορεί να την αποτυπώσει στον πίνακά του, αρκεί να βρει τον τρόπο να πλησιάσει και να δημιουργήσει εκείνο το ανακάτεμα των χρωμάτων που του χρειάζεται...

Καπετάνιος είπε...

Πραγματικά oneiremata ,ζωγράφισες πλήθος εικόνων και συναισθημάτων..
Εικόνες τόσο έντονες ,που ακούγονταν το κύμα να σκάει δίπλα μου και συναισθήματα τόσο δυνατά που διαπέρασαν το φλοιό του δέρματός μου
και έσκαγαν πάνω στη καρδιά μου!
Την αγάπη μας κι έτσι πάντα γεμάτη χρώματα η παλέτα σου...

lourdi είπε...

ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ!!!!!ΚΑΘΑ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΠΕΡΝΩ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΣΟΥ....ΦΕΥΓΩ ΜΑΓΕΜΕΝΗ!!!
ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!ΚΑΙ ΣΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΓΙΑ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΥΠΕΡΟΧΑ ΚΕΙΜΕΝΑ!!!
ΘΕΡΜΑ ΦΙΛΙΑ!!

ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ΠΥΡΦΟΡΟΣ είπε...

Προσωπογραφία, λες,
κι οι αισθήσεις σου
κι η ύπαρξή σου,
το λυχνάρι της ψυχής σου
φώτισαν όμορφα
το χειμωνιάτικο βραδάκι...

Υπέροχα ονειρέματα
με φιλιά!!!

Thalassenia είπε...

Καλή Χρονιά

Να αγαπάς και να σε αγαπούν,
αυτό μετράει, αυτό αξίζει.

iamaticus είπε...

ΟΝΕΙΡΕΜΑΤΑ ΚΑΛΗΜΕΡΑ...

Του εφτιαξες λοιπον μια δικη σου προσωπογραφια,για να τον ευχαριστησεις...

Ετσι για να φανουν επανω σου...
τα ιχνη του ερωτα του...


οταν λοιπον οι ξενοι θα ρωτουν...
μα τι της βρηκε??
μα τι του βρηκε??

αυτοι που ξερουν..

στα χρωματα του δωρου που του εκανες θα το αναζητουν.
στην ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΑ ΣΟΥ.....
..... ΓΙΑ ΕΚΕΙΝΟΝ.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ

ღ oneiremata ღ είπε...

@Καπετάνιε μου,
ένιωσες κι εσύ τη μαγεία των κυμάτων της θάλασσας μέσα απ΄τις λέξεις μου να σου χαϊδεύουν το βλέμμα και το κορμί...ένιωσες το συνονθύλευμα των χρωμάτων και των συναισθημάτων να σε παρασύρει σε στροβιλισμούς ήχων κι εικόνων...χαίρομαι που οι λέξεις μου βρήκαν το δρόμο τους στα μονοπάτια στων σκέψεών σου και ταυτίστηκαν με κάποιες δικές σου...χαίρομαι που ένιωσες εκείνο που νιώθω κι εγώ... σ΄ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια, ανταποδίδω την ευχή και το ίδιο σου εύχομαι κι εγώ σε σένα και την καπετάνισσά σου...
πολλά φιλάκια και στους δυο σας...

ღ oneiremata ღ είπε...

@lourdi,
γλυκιά μου πολυτεχνίτισσα εγώ σ' ευχαριστώ τόσο μα τόσο πολύ για τα καλά σου λόγια και τις ευχές σου, αντεύχομαι το ίδιο σε σένα, πολλές-πολλές εμπνευσμένες δημιουργίες απ΄τα χρυσά σου χεράκια...φιλάκια πολλά

ღ oneiremata ღ είπε...

@ΠΡΟΜΗΘΕΥΣ ΠΥΡΦΟΡΟΣ,
σ΄ευχαριστώ πολύ-πολύ για τα γλυκά σου λόγια, με όσα μου λες νιώθω πως ίσως ο απόηχος των χρωμάτων και των λέξεών μου τούτος έχει μια μικρή αξία γιατί θυμίζει λίγο εκείνο το καταπληκτικό που ο ίδιος ο ΧΑΛΙΛ ΓΚΙΜΠΡΑΝ είπε κάποτε...
"Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΗ ΔΟΝΗΣΗ ΕΚΕΙΝΗ ΠΟΥ ΠΑΡΕΜΕΝΕΙ ΣΤΟ ΑΥΤΙ, ΟΤΑΝ Ο ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ ΕΧΕΙ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΚΙ Ο ΟΡΓΑΝΟΠΑΙΧΤΗΣ ΔΕΝ ΑΓΓΙΖΕΙ ΠΙΑ ΤΙΣ ΧΟΡΔΕΣ"...
χαίρομαι που σε άγγιξαν Ποιήτρια τα λόγια μου, σ' ευχαριστώ τόσο πολύ!

ღ oneiremata ღ είπε...

@Θαλασσινή ομορφιά μου,
καλή σου χρονιά και σε σένα...ναι, αυτό είναι που αξίζει τελικά να αγαπάς και να σ΄αγαπούν, γιατί η αγάπη είναι η κινητήρια δύναμη κι έχει μετά την υγεία την πιο μεγάλη αξία σε τούτη τη ζωή...πολλά φιλάκια

ღ oneiremata ღ είπε...

@iamaticus,
εγώ σ' ευχαριστώ πάρα πολύ και για την τρομερή ανάλυση που έκανες στο σχόλιό μου και των στίχων του ΕΛΥΤΗ, που ειλικρινά με άφησε άφωνη, αλλά και για την επίσκεψή σου και τα καλά σου λόγια...
απλά θέλησα κι αποτύπωσα τα χρώματα και τα συναισθήματα της ψυχής σε λέξεις και εικόνες μιας προσωπογραφίας (δε χρησιμοποιώ τη λέξη πορτραίτο, γιατί μου θυμίζει εκείνο του Ντόριαν Γκρέη και δεν είναι αυτός ο παραλληλισμός που θα ήθελα να γίνει), θέλοντας να εξωτερικεύσω αυτό που ένιωθα, αλλά και πιστεύοντας πως αν αποθανατίσω τα ανεξίτηλα αδιόρατα ίχνη μοναδικών στιγμών θα παραμείνουν να μας θυμίζουν και να χαράζουν το μονοπάτι των σκέψεων προς τον ορίζοντα της καρδιάς...
δεν ξέρω αν κατάφερα να αγγίξω τόσο πολύ τις σκέψεις των ξένων ή των φίλων -για να το λες εσύ όμως πιστεύω πως ίσως έτσι να είναι τελικά-, ώστε να προσπαθήσουν να δουν τι είναι εκείνο που μας κάνει να ταιριάζουμε ή να βλέπουν πως υπάρχει απόλυτη σύνδεση...
πάντως, κανείς μας δε νομίζω πως όταν βρίσκεται στο γνώριμο σκαλοπάτι της αγάπης κι ευτυχίας, στέκεται και υπολογίζει τις γνώμες των άλλων γύρω του, κατά πόσο ταιριαστός είναι ή πρέπει να είναι ή ποιος του ταιριάζει, παρά ακούει τη φωνή της καρδιάς του κι αυτή ακολουθεί...
πολλά φιλάκια

Δήμητρα ♥♥♥ quarks είπε...

Ονειρέματα,

με συνεπήρε τούτη η ζωγραφιά, το πάντρεμα της θάλασσας και της γης με το σάρκινο ονειρικό που περικλείνει τα πεταλουδίσματα της ψυχής σου.

Να είσαι καλά μάτια μου.
Πάντα γλυκιά στα συναισθήματά σου, πάντα γεμάτη στην ψυχή...

ღ oneiremata ღ είπε...

@Δήμητρα ♥♥♥ quarks,
σ΄ευχαριστώ πολύ-πολύ γλυκιά μου, χαίρομαι που σου άρεσε η παράξενη τούτη ζωγραφιά μου...ο ορισμός που της έδωσες είναι όμορφος, περιεκτικός και μ' αρέσει!!...
σ΄ευχαριστώ πολύ-πολύ για την ευχή σου, αντεύχομαι ολόψυχα το ίδιο σε σένα κούκλα μου και ξέρω πως η ευχή αυτή έχει βάση κι αντιφεγγίζεται και σε σένα μιας κι είσαι ευγενική, γλυκιά και με μεγάλη ψυχή άνθρωπος...
κάπου διάβασα πως "ο ποιητής κι ο συγγραφέας χαράζει τη νύχτα με την πένα του κι αυτή ματώνει φως", σου εύχομαι να συνεχίσεις να μας προσφέρεις απλόχερα πολύ φως!...
πολλά φιλάκια

Magia da Inês είπε...

Olá, amiga!
Passei para rever seu cantinho, desejar uma ótima semana com muita luz, paz e inspiração para você continuar escrevendo textos tão lindos como o desse post.
Bom domingo!
Bj♥s
Brasil ♥

kariatida62 είπε...

Oneiremata μου καλημέρα!
Εγώ έχω στρωθεί και μαθαίνω ξένες γλώσσες...ξέρω ότι σ'αρέσουν και σένα πολύ γι'αυτό σε καλώ να αρχίσεις μαζί μου εντατικά μαθήματα! χαχαχαχαχα!
Καλη Κυριακή νάχεις κοριτσάκι μου!

iamaticus είπε...

ακου τωρα....

Πως σ ενα παλιο τραγουδι της γενιας μου....
ΑΥΤΗ Η ΤΡΥΦΕΡΟΤΗΤΑ..."ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ"
ΓΙΝΕΤΑΙ..."ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΤΗΤΑ"!!!!

http://www.youtube.com/watch?v=EqHWGBNXX5E

ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ

ღ oneiremata ღ είπε...

@Magia da Inês,
Obrigado por suas doces palavras do meu amigo, feliz por se lembrar e passar por aqui, lançando olhares para o que eu escrevo ... Eu faço o mesmo com seu blog ... e não se esqueça, sempre permanecem as nossas impressões ...
"A verdade está em que a música de vibração restantes na orelha quando o vocalista terminou música ea música não tocar as cordas mais" ...
Espero que essas impressões são boas para você ...
muitos <3 beijos

@Κάρυ μου,
εντάξει με το θέμα της ελληνικής γλώσσας, οπότε αρχίζουμε να μαθαίνουμε ξένες? κανένα πρόβλημα, ναι πραγματικά μου αρέσουν πολύ...πότε ξεκινάμε μαθήματα?
καλό υπόλοιπο Κυριακής :))
φιλάκια πολλά

@Ιαματικέ μου,
σ΄ευχαριστώ πολύ για το υπέροχο τραγούδι!!...
“Την εικόνα σου σεβάστηκα
στη φλόγα δεν εκράτησα,
την εικόνα την καλή
θα σου φέρω μιαν αυγή.

Χρώματα, χρώματα
άσε τα καμώματα
χρώματα, χρώματα
χρώματα κι αρώματα.”

Στίχοι: Μιχάλης Κατσαρός
Τραγούδι: Νίκος Ξυλούρης
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος

ναι, έτσι είναι ίσως...η τρυφερότητα της εικόνας του αγαπημένου μας προσώπου, που αναδύεται, εκφράζεται κι αποτυπώνεται σε χρώματα στις άκριες των σκέψεων και των ματιών κι αρώματα στις αισθήσεις του νου και της όσφρησης,αλλά κυρίως μέσα στην καρδιά, όπου υπάρχει κι ο σεβασμός προς καθετί που αγαπάμε και την ανώτερη δύναμη...

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΕΥΧΟΜΑΙ ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΕΠΟΙΚΟΔΟΜΗΤΙΚΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΓΕΜΑΤΗ ΚΑΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΚΑΙ ΧΑΜΟΓΕΛΑ.
ΜΟΝΑΔΙΚΗ!!!!

ღ oneiremata ღ είπε...

@JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS,
σ΄ευχαριστώ πολύ Γιάννη για τις ευχές σου, αντεύχομαι το ίδιο κι εγώ σε σένα...φιλάκια πολλά