*************************

Άνοιξη πάντα και παντού θα προβάλλει...

Άνοιξη πάντα και παντού θα προβάλλει...
Στο μούχρωμα της μέρας μπαλκονάκι ολάνθιστο, γιασεμί και γαζία αρώματα κι ευωδιές χαρίζουν, λουλούδια και χρώματα, πουλιά και θαύματα στων παιδιών την παλάμη αντηχούνε κι ανθίζουν... Και χιλιάδες αστέρια στο ουράνιο νεφέλωμα λάμψη και φως τριγύρω σκορπίζουν και πάλι, ιστορούν την απόχη του χρόνου του άφθαρτου καθώς άνοιξη πάντα και παντού θα προβάλλει... ydp

*************************

Σου γλυκοψιθυρίζω παραμύθια να σε ταξιδέψουν στην όμορφη χώρα του ονειρικού... κλείσε τα μάτια, δεν θα κάνω θόρυβο, να μη σε ξυπνήσω απότομα...σε παραδίδω στην μυστική μέθη του ονείρου σου, να τεντωθείς ελεύθερα στην αγκαλιά της νυχτιάς, να σε χαϊδέψει το φως της, να χαμογελάσει στα μάτια σου και στην ψυχή σου... να μπλεχτούν αηδόνια στα νεραϊδένια σου μαλλιά, να πλέξουν τη φωλιά τους... να φυτρώσουν λουλούδια στα χείλη σου, να ευωδιάσουν και να στολίσουν τα σκαλοπάτια του μονοπατιού της φαντασίας... κι ας μας ξεχάσει έτσι ο χρόνος, δίνοντας ζωντάνια και χροιά στα χρώματα των μυθευμάτων...ydp

*************************






Πέμπτη, 26 Ιανουαρίου 2012

άρωμα ~ και... η ορμήνια [Χαλίλ Γκιμπράν]



Η ψυχή μου μου μίλησε και με ορμήνεψε να αγαπώ όλα όσα οι άλλοι μισούν.
Η ψυχή μου με ορμήνεψε και μου αποκάλυψε ότι η αγάπη τιμάει
Όχι μόνον εκείνον που αγαπά, αλλά και αυτόν που αγαπιέται.
Μέχρι τη μέρα εκείνη η αγάπη ήταν για μένα μια κλωστή
Αραχνοϋφασμένη ανάμεσα σε δυο λουλούδια, κοντά το ένα με το άλλο.....
Η ψυχή μου με ορμήνεψε να μετρώ το χρόνο με αυτό το λόγο:
Υπήρξε κάποιο χτες και θα υπάρξει κάποιο αύριο....
Mέσα στο τόσο σύντομο παρόν πραγματώνεται κι επαληθεύεται
Όλος ο χρόνος κι όλα όσα ανήκουν στο χρόνο.........

Χαλίλ Γκιμπράν, «Σκέψεις και διαλογισμοί»






Τραγούδι: Άρωμα
Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης
Μουσική: Νίκος Αντύπας
Ερμηνεία: Ελευθερία Αρβανιτάκη

Mπαίνω στον κόσμο αυτόν που άφησες
εσύ δεν είσαι μάτια μου μα όλα είναι εδώ
τα βήματα που βάδιζες τα πράγματά που άγγιξες
μα ποιο πολύ το άρωμα με πνίγει στο λαιμό.

Έσπασα τη κολόνια σου
έσπασα το άρωμα σου
είναι τα χεριά μου αδειανά
χορεύω χορεύω στα γυαλιά
ατμός είναι τα μάτια σου
κομμάτια τα φιλιά σου
τώρα δεν έχω τίποτα
να σε θυμίζει πια.

Μπαίνω και ζω αυτό που άφησες
πως έφυγες και έμεινες και είσαι ακόμα εδώ
τα πρόσωπα που αγάπησες
τα δάκρυα που δάκρυσες
τα γέλια σου που γέλασες εγώ τα ξενυχτώ.

Έσπασα τη κολόνια σου
έσπασα το άρωμα σου
είναι τα χεριά μου αδειανά
χορεύω χορεύω στα γυαλιά
ατμός είναι τα μάτια σου
κομμάτια τα φιλιά σου
τώρα δεν έχω τίποτα
να σε θυμίζει πια.