*************************

Άνοιξη πάντα και παντού θα προβάλλει...

Άνοιξη πάντα και παντού θα προβάλλει...
Στο μούχρωμα της μέρας μπαλκονάκι ολάνθιστο, γιασεμί και γαζία αρώματα κι ευωδιές χαρίζουν, λουλούδια και χρώματα, πουλιά και θαύματα στων παιδιών την παλάμη αντηχούνε κι ανθίζουν... Και χιλιάδες αστέρια στο ουράνιο νεφέλωμα λάμψη και φως τριγύρω σκορπίζουν και πάλι, ιστορούν την απόχη του χρόνου του άφθαρτου καθώς άνοιξη πάντα και παντού θα προβάλλει... ydp

*************************

Σου γλυκοψιθυρίζω παραμύθια να σε ταξιδέψουν στην όμορφη χώρα του ονειρικού... κλείσε τα μάτια, δεν θα κάνω θόρυβο, να μη σε ξυπνήσω απότομα...σε παραδίδω στην μυστική μέθη του ονείρου σου, να τεντωθείς ελεύθερα στην αγκαλιά της νυχτιάς, να σε χαϊδέψει το φως της, να χαμογελάσει στα μάτια σου και στην ψυχή σου... να μπλεχτούν αηδόνια στα νεραϊδένια σου μαλλιά, να πλέξουν τη φωλιά τους... να φυτρώσουν λουλούδια στα χείλη σου, να ευωδιάσουν και να στολίσουν τα σκαλοπάτια του μονοπατιού της φαντασίας... κι ας μας ξεχάσει έτσι ο χρόνος, δίνοντας ζωντάνια και χροιά στα χρώματα των μυθευμάτων...ydp

*************************






Πέμπτη, 15 Ιουλίου 2010

Καλό, Κακό, ποιος ξέρει...?


Kάποτε σε ένα χωριό κάπου στην ανατολή ένας χωρικός είχε εφτά άλογα για να κάνει τις δουλειές του.

Μιά μέρα όλα τα άλογα το έσκασαν και πήραν τα βουνά .. χάθηκαν.

 

Έρχονται λοιπόν οι συγχωριανοί του μέσα στην μαύρη θλίψη και άρχισαν να του λένε διάφορα.


- Πώ πώ! τι καταστροφή σε βρήκε! πώς θα ζήσεις τώρα; πού θα βρεις λεφτά ν’ αγοράσεις άλλα; ... και τα λοιπά.


Ο χωρικός ήρεμος και ατάραχος είπε:


Καλό κακό, ποιός ξέρει;


Πέρασαν λίγες μέρες και μια μέρα εκεί στα καλά καθούμενα να’ σου πίσω τα εφτά άλογα!!!


Και όχι μόνα τους! αλλά είχαν φέρει μαζί τους και άλλα εφτά άγρια άλογα και τώρα ο χωρικός είχε δεκατέσσερα άλογα.


Ξαναμαζεύονται λοιπόν οι συγχωριανοί μεσ’ στην τρελλή χαρά και άρχισαν να του λένε πάλι διάφορα.


- Τι τυχερός που είσαι!

 

Τώρα θα βγάζεις πολλά λεφτά… όλα καλά σου πάνε! και τα παρόμοια.


Ο χωρικός ήρεμος και ατάραχος είπε:-Καλό κακό, ποιός ξέρει;


Μετά από λίγες μέρες ο γιός του χωρικού στην προσπάθειά του να τιθασεύσει τα άγρια άλογα έπεσε και έσπασε το πόδι του.


Ξαναμαζεύονται λοιπόν οι συγχωριανοί και αρχίζουν πάλι τα δικά τους.


- Συμφορά! κακοτυχία! αυτά τα άγρια άλογα να τα διώξεις! παραλίγο να σου σκοτώσουν το παιδί! και άλλα διάφορα


Ο χωρικός ήρεμος και ατάραχος είπε:


-Καλό κακό, ποιός ξέρει;


Μετά από λίγες μέρες γίνεται πόλεμος στην χώρα και όλα τα παλικάρια του χωριού επιστρατεύτηκαν και πήγαν στην πρώτη γραμμή.


Πολλά σκοτώθηκαν στον πόλεμο και δεν ξαναείδαν το χωριό τους.


Ο γιός του χωρικού με το σπασμένο πόδι δεν επιστρατεύτηκε. Και έτσι γλύτωσε την ζωή του.


Τελικά για ό,τι μας συμβαίνει στην ζωή …


-Καλό κακό, ποιός ξέρει;






 




το παραπάνω κείμενο το έχω αντιγράψει κι εγώ από άλλον, που κι εκείνος με τη σειρά του -όπως παραδέχτηκε- το είχε αντιγράψει από αλλού...



Bookmark and Share

2 σχόλια:

IonnKorr είπε...

Φοβερό κείμενο έτσι κι αλλιώς.

Το συμπέρασμα μετράει και είναι απλό.

Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει αν ότι του συμβαίνει είναι για καλό ή κακό.

Καλό σου βράδυ.

oneiremata είπε...

Σωστά, άλλωστε συνηθίζεται να λέμε "ουδέν κακόν αμιγές καλού"...

καλημέρα σου Ionn Korr !!!!!!!!!!