ღ Ανάμεσα σε σκέψεις και σ' ονείρατα,
ακροβατώντας πάνω στο εύθραυστο φτερό της πεταλούδας...
πεταλουδίζοντας στην μεταμόρφωση, την αναγέννηση, την αναζωογόνηση...
αναζητώντας πνοή, φύσημα, ανάσα ζωντάνιας!!!!! ღ
*************************
Άνοιξη πάντα και παντού θα προβάλλει...
Στο μούχρωμα της μέρας μπαλκονάκι ολάνθιστο, γιασεμί και γαζία αρώματα κι ευωδιές χαρίζουν, λουλούδια και χρώματα, πουλιά και θαύματα στων παιδιών την παλάμη αντηχούνε κι ανθίζουν... Και χιλιάδες αστέρια στο ουράνιο νεφέλωμα λάμψη και φως τριγύρω σκορπίζουν και πάλι, ιστορούν την απόχη του χρόνου του άφθαρτου καθώς άνοιξη πάντα και παντού θα προβάλλει... ydp
*************************
Σου γλυκοψιθυρίζω παραμύθια να σε ταξιδέψουν στην όμορφη χώρα του ονειρικού... κλείσε τα μάτια, δεν θα κάνω θόρυβο, να μη σε ξυπνήσω απότομα...σε παραδίδω στην μυστική μέθη του ονείρου σου, να τεντωθείς ελεύθερα στην αγκαλιά της νυχτιάς, να σε χαϊδέψει το φως της, να χαμογελάσει στα μάτια σου και στην ψυχή σου... να μπλεχτούν αηδόνια στα νεραϊδένια σου μαλλιά, να πλέξουν τη φωλιά τους... να φυτρώσουν λουλούδια στα χείλη σου, να ευωδιάσουν και να στολίσουν τα σκαλοπάτια του μονοπατιού της φαντασίας... κι ας μας ξεχάσει έτσι ο χρόνος, δίνοντας ζωντάνια και χροιά στα χρώματα των μυθευμάτων...ydp
❥{{sometimes you feel like birthday wishes which have been told over and over again, always the same, begin to trim..and that the only one who can truly give you meaningful wishes is your own self from now on.the only who knows your inner desires, which are maybe unique,as well.It comes as the only prayer for you to love yourself.Your soul.And listen the wish"happy birthday" told from deep down your heart.So wipe the color of the eyes and see you through your pale and faded dreams.close your eyes and feel...you 're a sponge suck and protec tyour body from the wild rain and every hidden wish drench your eyelashes.Day by day love yourself.. day by day..whisper that the only thing that worths is to FEEL, to fly, to have wings.Don't be wasted in years empty and left over.Laugh, cry, sometimes forget, feel, need, have your life, your soul and don't be frighten, love.And listen the wish "happy birthday" told from deep down your heart...❣ }}
"ερημιά.. στοιχειώνει τις κρύπτες του μυαλού.. ..νοτίζει μ' αψέντι κι αυταπάτες τις αναμνήσεις!! ..πόσο πολύ αναζητώ το αντάμωμα των αγγιγμάτων μας"...!!! Ꭹᖙᕈ
εαρινή ισημερία και παγκόσμια ημέρα ποίησης σήμερα με ελάχιστη τιμή και μικρή αναφορά...
στον μεγάλο ποιητή του λυρισμού Όμηρο,
την ποιήτρια Σαπφώ,
τον Κ.Παλαμά τον ποιητή της μεγάλης ιδέας,
τον Δ.Σολωμό τον ποιητή των ελεύθερων πολιορκημένων,
τον Γ. Σεφέρη τον ποιητή του ελληνικού πνεύματος,
το Νικ. Βρεττάκο τον ποιητή της ελεύθερης φαντασίας,
τον Τ. Λειβαδίτη τον ποιητή της πιο όμορφης ουτοπίας,
τον Οδ. Ελύτη τον ποιητή του Αιγαίου,
το Ν. Καββαδία τον ποιητή της θάλασσας,
την Κ. Δημουλά την ποιήτρια της ιδιωτικής δημοσιοποίησης,
στον Ντ. Χριστιανόπουλο τον ποιητή της μεγάλης άρνησης
και τόσους μα τόσους άλλους αξιόλογους και ονομαστούς ποιητές του χθες αλλά και του σήμερα...!!!
εαρινή ισημερία και παγκόσμια ημέρα ποίησης σήμερα, με τους ποιητές να κατεβαίνουν στο δρόμο σε πορεία διαμαρτυρίας για την κρίση, με πρωτοτυπία, τα συνθήματά τους, οι στίχοι ποιημάτων που μας κληροδότησαν πλουσιοπάροχα οι μοναδικά αξιόλογοί μας ποιητές...
το κείμενο του καλέσματος:
Εις σε προστρέχω Τέχνη της Ποιήσεως
Αν όχι τώρα πότε;
Επειδή μοιάζει ο χειμώνας να θέλει να εγκατασταθεί μόνιμα στις ζωές μας, αποτρέποντας τον ερχομό της άνοιξης.
Επειδή η απειλή μιας Έρημης Χώρας, γίνεται όλο και πιο πραγματική ως προοπτική μέλλοντος για τον τόπο μας.
Επειδή έχουμε κάθε λόγο να αμφιβάλλουμε αν η ποίηση μπορεί να γιορτάζει τη μέρα της, ακίνδυνα και αθώα, όταν γύρω μας καταρρέουν το δίκαιο, η πνευματική μας υπόσταση, η χώρα μας η ίδια. Θελήσαμε να συναντήσουμε εμείς την ποίηση και την άνοιξη, στους δρόμους της Αθήνας, να αναζητήσουμε στην αμηχανία, στον θυμό και στην απόγνωση που έχουν πια τα βλέμματα των συμπολιτών μας, την ελπίδα της Αντίστασης..
Ο Κύκλος Ποιητών, τα περιοδικά Poetix και Ποιητικά, οι εκδόσεις Μικρή Άρκτος και η αλυσίδα πολιτισμού IANOS καλούν ποιητές, συγγραφείς, ηθοποιούς, καλλιτέχνες, εκδότες αλλά και κάθε πολίτη σε συν οδοιπορία / δια-μαρτυρία, την Τετάρτη 21 Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, με όπλο την Ποίηση ενάντια στην Κρίση.
Σας καλούμε όλες και όλους, σε μια ΑΛΛΗ διαμαρτυρία: στις 21 Μαρτίου συνθήματά μας ας γίνουν τα ποιήματα, αναφορά μας οι Ποιητές μας, πλακάτ μας οι στίχοι που μπορούν να γεννήσουν έναν άλλο στοχασμό, ένα άλλο μέλλον μέσα από το παρόν και το παρελθόν μας.
Μια διαδήλωση υπεράσπισης ενός Πολιτισμού που δεν κρίνεται από την Κρίση, που όταν μνημονεύεται απαντά, με το δικό του τρόπο, στα όποια Μνημόνια… πηγή
Η ψυχή μου μου μίλησε και με ορμήνεψε να αγαπώ όλα όσα οι άλλοι μισούν. Η ψυχή μου με ορμήνεψε και μου αποκάλυψε ότι η αγάπη τιμάει Όχι μόνον εκείνον που αγαπά, αλλά και αυτόν που αγαπιέται. Μέχρι τη μέρα εκείνη η αγάπη ήταν για μένα μια κλωστή Αραχνοϋφασμένη ανάμεσα σε δυο λουλούδια, κοντά το ένα με το άλλο..... Η ψυχή μου με ορμήνεψε να μετρώ το χρόνο με αυτό το λόγο: Υπήρξε κάποιο χτες και θα υπάρξει κάποιο αύριο.... Mέσα στο τόσο σύντομο παρόν πραγματώνεται κι επαληθεύεται Όλος ο χρόνος κι όλα όσα ανήκουν στο χρόνο.........
Mπαίνω στον κόσμο αυτόν που άφησες εσύ δεν είσαι μάτια μου μα όλα είναι εδώ τα βήματα που βάδιζες τα πράγματά που άγγιξες μα ποιο πολύ το άρωμα με πνίγει στο λαιμό.
Έσπασα τη κολόνια σου έσπασα το άρωμα σου είναι τα χεριά μου αδειανά χορεύω χορεύω στα γυαλιά ατμός είναι τα μάτια σου κομμάτια τα φιλιά σου τώρα δεν έχω τίποτα να σε θυμίζει πια.
Μπαίνω και ζω αυτό που άφησες πως έφυγες και έμεινες και είσαι ακόμα εδώ τα πρόσωπα που αγάπησες τα δάκρυα που δάκρυσες τα γέλια σου που γέλασες εγώ τα ξενυχτώ.
Έσπασα τη κολόνια σου έσπασα το άρωμα σου είναι τα χεριά μου αδειανά χορεύω χορεύω στα γυαλιά ατμός είναι τα μάτια σου κομμάτια τα φιλιά σου τώρα δεν έχω τίποτα να σε θυμίζει πια.
ΕΊΜΑΙ ΠΕΙΣΜΑΤΆΡΑ, ΑΝΕΞΆΡΤΗΤΗ, ΕΚΔΗΛΩΤΙΚΉ, ΕΥΑΊΣΘΗΤΗ, ΠΑΡΟΡΜΗΤΙΚΉ. ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΉ ΦΎΣΗ, ΜΟΥ ΑΡΈΣΕΙ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΏ...ΚΡΑΤΏΝΤΑΣ ΣΤΗΜΌΝΙ ΚΙ ΥΦΆΔΙ ΣΤ' ΑΚΡΟΔΆΧΤΥΛΑ ΧΡΥΣΟΛΕΞΟΚΛΩΣΤΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΎΦΑΝΣΗ ΤΩΝ ΑΚΡΙΏΝ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΙΚΟΎ ΚΑΙ ΓΛΑΦΥΡΌ ΠΡΟΣΧΈΔΙΟ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΉΣ ΙΣΟΡΡΟΠΊΑΣ ΤΟΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΎ!!...ღ
ღ Ψυχή ελεύθερη, γεμάτη χρώματα και ζωντάνια! Θέλεις να πετάς ψηλά αλλά μένεις πάντα κοντά στους ανθρώπους που αγαπάς. Σε διακρίνει η αφοσίωση, η κατανόηση, η ζεστασιά που κρύβει η καρδιά σου! Αυτό που αγαπάνε πιο πολύ οι άλλοι σε σένα είναι το χαμόγελό σου! Τα μάτια σου κρύβουν μια θλίψη που λίγοι ξέρουν τι σημαίνει. Ζεις την στιγμή έντονα σαν να είναι η τελευταία, αν και συχνά κάνεις λάθη. Πρόσεξε τα φτερά σου, είναι εύθραυστα! ღ
ευφυολογήματα
'μεγάλων' και 'μικρών' ανθρώπων...
ღ γούρι ღ
γλυκό κέρασμα από την λατρεμένη Γιαγιά Αντιγόνη
το τυχερό φλουρί της βασιλόπιτας της αγαπημένης 'ελεύθερης ψυχούλας'
γούρι της γλυκιάς πολυτεχνίτισσας
ღ oneiremata ღ στα top Blogs
Το πεπρωμένο, σαν τη σκιά της φοινικιάς, προηγείται παντού είναι ο δρόμος σου και το αχνάρι των βημάτων σου όπου και αν πας σε κυκλώνει καθρέφτης βαλμένος πάνω στη άμμο της σκέψης σου. Τα κύματα σε οδηγούν εκεί που θέλουν να σε ξεβράσουν. Είναι να μη βρεθεί η ψυχή σου άδειο κοχύλι, πεταμένη στο θυμό της. Κάποιοι όμως είναι τυχεροί. Στ' άδεια κοχύλια της ψυχής τους οι νεράιδες της θάλασσας κρύβουν τα τραγούδια τους. Κάποιοι... Δεν θα τους βρεις σε κάθε βήμα σου.... Αλκυόνη Παπαδάκη
*************************
«Σονάτα του σεληνόφωτος» [Ρίτσος]
«Άφησέ με να ’ρθω μαζί σου. Τι φεγγάρι απόψε!
Είναι καλό το φεγγάρι, – δε θα φαίνεται
που ασπρίσαν τα μαλλιά μου. Το φεγγάρι
θα κάνει πάλι χρυσά τα μαλλιά μου. Δε θα καταλάβεις.
Άφησέ με να ’ρθω μαζί σου.
Όταν έχει φεγγάρι μεγαλώνουν οι σκιές μες στο σπίτι,
αόρατα χέρια τραβούν τις κουρτίνες,
ένα δάχτυλο αχνό γράφει στη σκόνη του πιάνου
λησμονημένα λόγια – δε θέλω να τ’ ακούσω. Σώπα…
Θα καθήσουμε λίγο στο πεζούλι, πάνω στο ύψωμα,
κι όπως θα μας φυσάει ο ανοιξιάτικος αέρας
μπορεί να φανταστούμε κιόλας πως θα πετάξουμε,
γιατί, πολλές φορές, και τώρα ακόμη, ακούω το θόρυβο του φουστανιού μου
σαν το θόρυβο δυο δυνατών φτερών που ανοιγοκλείνουν…»
*********************
μόνο γιατί μ' αγάπησες...(Πολυδούρη)
...
Μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου
μια νύχτα και με φίλησες στο στόμα,
μόνο γι' αυτό είμαι σαν κρίνο ολάνοιχτο
κι έχω ένα ρίγος στην ψυχή μου ακόμα,
μόνο γιατί με κράτησες στα χέρια σου.
Μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες
και στη ματιά σου να περνάει
είδα τη λυγερή σκιά μου ως όνειρο
να παίζει, να πονάει,
μόνο γιατί όπως πέρναγα με καμάρωσες.
*************************
'Ετσι πολύ ατένισα {Καβάφης}
Την εμορφιά έτσι πολύ ατένισα,
που πλήρης είναι αυτής η όρασίς μου.
Γραμμές του σώματος. Κόκκινα χείλη. Μέλη ηδονικά.
Μαλλιά σαν από αγάλματα ελληνικά παρμένα·
πάντα έμορφα, κι αχτένιστα σαν είναι,
και πέφτουν, λίγο, επάνω στ' άσπρα μέτωπα.
Πρόσωπα της αγάπης, όπως τάθελεν
η ποίησίς μου... μες στες νύχτες της νεότητός μου,
μέσα στες νύχτες μου, κρυφά, συναντημένα...
Θα 'θελα να φωνάξω τ' όνομά σου, αγάπη, μ' όλη μου τη δύναμη.Να το φωνάξω τόσο δυνατά που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο, καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει... Τ.Λειβαδίτης