κάθε Καθαρή Δευτέρα
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σκέψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα σκέψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 4 Μαρτίου 2011
Τρίτη 11 Ιανουαρίου 2011
απογραφή δίνης...
νιώθει πορσελάνινη...
αλαβάστρινη, άκαμπτη..
αλαβάστρινη, άκαμπτη..
το πρόσωπό της άχρωμο σκιάζεται..
να μη δείχνει..
να μη φανερώνεται..
μέσα της, κρυφά όμως,
σιγοκαίει μιαν άλλη όψη ..
σιγοκαίει μιαν άλλη όψη ..
παρασύρεται στον μοναχικό χορό
των σκέψεών της..
των σκέψεών της..
ισορροπώντας πότε σε θύμησες,
πότε σε ελπίδες..
η μνήμη της σε εγρήγορση..
μαζεύει..
μαζεύει..
διάσπαρτες εικόνες,
μπουκέτο λουλούδια ανθισμένα..
μπουκέτο λουλούδια ανθισμένα..
στέκεται για ώρα
στην ανάμνηση της συνάντησής τους..
στην ανάμνηση της συνάντησής τους..
απογραφή ελπίδων και ζωής..
λεπτή διαχωριστική γραμμή
ανάμεσα σε όνειρο και πραγματικό...
παρασύρεται και βυθίζεται πάλι στη δίνη του...
ανάμεσα σε όνειρο και πραγματικό...
παρασύρεται και βυθίζεται πάλι στη δίνη του...
η γούβα του σώματός του
σημάδι ανεξίτηλο στην αγκαλιά της..
σημάδι ανεξίτηλο στην αγκαλιά της..
ο σφυγμός του, καυτής λάβας
κατακόκκινη ροή στο λαιμό...
το βλέμμα του ελάσιμος καθρέφτης,
είδωλο μέσα το δικό της'
στράφτουν μεταξένιες αχτίδες και λαμπυρίσματα...
το τραγούδι της ψυχής του
άλικη απόχρωση στα χείλη της...
στον απόλυτο βωμό της αγάπης
χοές το κόκκινο κρασί του έρωτα...
ωδές...νότες μεθυστικές...
μελωδίες τρυφερότητας στη νυχτιά......ydp
κατακόκκινη ροή στο λαιμό...
το βλέμμα του ελάσιμος καθρέφτης,
είδωλο μέσα το δικό της'
στράφτουν μεταξένιες αχτίδες και λαμπυρίσματα...
το τραγούδι της ψυχής του
άλικη απόχρωση στα χείλη της...
στον απόλυτο βωμό της αγάπης
χοές το κόκκινο κρασί του έρωτα...
ωδές...νότες μεθυστικές...
μελωδίες τρυφερότητας στη νυχτιά......ydp
Ετικέτες
σκέψεις
Παρασκευή 17 Δεκεμβρίου 2010
Χριστουγεννιάτικο δώρο...
μέρες γιορτών, μέρες που χαρίζουμε και παίρνουμε δώρα, κυρίως τα παιδιά, ...από πάντα μου άρεσαν ιδιαίτερα και γι΄αυτό το λόγο τούτες οι γιορτές...επίσης, πάντα θεωρούσα σαν το καλύτερο δώρο ένα βιβλίο, αρκεί βέβαια να άρεσε αυτό και σε κείνον που θα το χάριζα...εμένα πάντως μου άρεσε πολύ όταν μου χάριζαν βιβλία...
μην περιμένετε όμως, να σας κάνουν οι άλλοι δώρα, απλά χαρίστε στον εαυτό σας εσείς ένα καλό δώρο που θα σας ευχαριστήσει και θα σας κάνει να αισθανθείτε όμορφα ... γιατί όχι, ένα υπέροχο βιβλίο...
ένα καλό βιβλίο που δεν έχω διαβάσει κι όμως έχω ενθουσιαστεί με αποσπάσματα που έχω βρει αλλά και που όπως μου είπαν κάποιοι είναι ιδιαίτερο και τους βοήθησε πολύ και σε δύσκολη περίοδο της ζωής τους, είναι το παρακάτω... ένα όμορφο βιβλίο που είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα απλό βιβλίο...
"Να ζεις, Ν' αγαπάς και να Μαθαίνεις" Leo Buscaglia
...απ΄τα καλύτερα και πολυδιαβασμένα βιβλία, ένας ολόκληρος θησαυρός και μια ατέλειωτη πηγή έμπνευσης, θάρρους κι αποφασιστικότητας για όσους αναζητούν μια καινούρια διάσταση στην προσωπικότητά τους και στη ζωή τους μέσα από τους δρόμους της κατανόησης και της αγάπης (τούτα τα τελευταία, από τον πρόλογο στο scribd για το βιβλίο)...
"Να ζεις, Ν' αγαπάς και να Μαθαίνεις" Leo Buscaglia
...απ΄τα καλύτερα και πολυδιαβασμένα βιβλία, ένας ολόκληρος θησαυρός και μια ατέλειωτη πηγή έμπνευσης, θάρρους κι αποφασιστικότητας για όσους αναζητούν μια καινούρια διάσταση στην προσωπικότητά τους και στη ζωή τους μέσα από τους δρόμους της κατανόησης και της αγάπης (τούτα τα τελευταία, από τον πρόλογο στο scribd για το βιβλίο)...
ανοίξτε τον παρακάτω σύνδεσμο όσοι θέλετε να διαβάσετε το βιβλίο...
εγώ έχω αρχίσει ήδη και το διαβάζω αυτές τις μέρες...
το δώρο μου για μένα...το δώρο μου για σας...
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!!!
Ετικέτες
σκέψεις
Πέμπτη 11 Νοεμβρίου 2010
πρώτος έρωτας...
Θυμάμαι ήμουνα τεσσάρων όταν σε είδα για πρώτη φορά σάστισα!
Η πρώτη μου σκέψη να σε πλησιάσω..
να σε αγγίξω, να σε μυρίσω!
να σε αγγίξω, να σε μυρίσω!
Κι
έτσι κάθε μέρα στο ίδιο μέρος ερχόμουνα να σε βρω, να σε φροντίσω, να
σου δώσω νερό να ξεδιψάσεις…
για να μπορέσω κάποια στιγμή να σε γευτώ.
για να μπορέσω κάποια στιγμή να σε γευτώ.
Ραντεβού στο αγαπημένο μας στέκι, σε παρακολουθούσα να μεγαλώνεις και η ομορφιά σου έκανε τον κόσμο μου πιο κόκκινο και ζουμερό'
κι αυτό το χαμόγελο που σχηματιζόταν στην κορυφή της κεφαλής σου μ’ έκανε
να θέλω να το κόψω και να κορνιζάρω στο δωμάτιο μου!
Πράσινο με πορτοκαλί…
ιδανικός σχεδόν συνδυασμός σκεφτόμουνα.
Και περνούσε ο καιρός κι εγώ σε λιγουρευόμουνα' και μόνο η σκέψη της τελικής παράδοσης σου σε μένα, δημιουργούσε την αίσθηση ενός τρυφερού τσιμπήματος φορώντας στη γλώσσα το αγαπημένο της σκουλαρίκι.
Πράσινο με πορτοκαλί…
ιδανικός σχεδόν συνδυασμός σκεφτόμουνα.
Και περνούσε ο καιρός κι εγώ σε λιγουρευόμουνα' και μόνο η σκέψη της τελικής παράδοσης σου σε μένα, δημιουργούσε την αίσθηση ενός τρυφερού τσιμπήματος φορώντας στη γλώσσα το αγαπημένο της σκουλαρίκι.
Και το ένιωθα πως φούντωνες κάθε
που σε πλησίαζα…
κοκκίνιζες και κορδωνόσουν μην τυχόν δε σε ξεχωρίσω μέσα στο πλήθος. Στρογγύλευες και κυλιόσουν πάνω στα χάδια μου ώσπου ένα απόγευμα…
ήρθα όλο λαχτάρα να σε βρω
κοκκίνιζες και κορδωνόσουν μην τυχόν δε σε ξεχωρίσω μέσα στο πλήθος. Στρογγύλευες και κυλιόσουν πάνω στα χάδια μου ώσπου ένα απόγευμα…
ήρθα όλο λαχτάρα να σε βρω
να σου πω ότι δε μπορώ άλλο να σου αντιστέκομαι αλλά εσύ δεν ήσουν πια εκεί. Πλήθος πολύ όμως εσύ… εσύ?…….
Γύρισα
σπίτι βουτηγμένη στη λύπη μου, το τραπέζι με περίμενε για να εισπράξω
τις καθημερινές μου θερμίδες'
κοτόπουλο αλά κρεμ συνοδευμένο από χωριάτικη σαλάτα.
Αρνούμαι πεισματικά να προχωρήσω και ορίστε…
το ήξερα!
Ήσουν εκεί, βυθισμένη στο λάδι προσπαθούσες να επιβιώσεις αλλά μάταια!
Ήσουν τόσο κόκκινη και ζουμερή που δύσκολα μπορούσε κάποιος να σου αντισταθεί!
κοτόπουλο αλά κρεμ συνοδευμένο από χωριάτικη σαλάτα.
Αρνούμαι πεισματικά να προχωρήσω και ορίστε…
το ήξερα!
Ήσουν εκεί, βυθισμένη στο λάδι προσπαθούσες να επιβιώσεις αλλά μάταια!
Ήσουν τόσο κόκκινη και ζουμερή που δύσκολα μπορούσε κάποιος να σου αντισταθεί!
Εγώ ήμουν μία από αυτούς!
Τελικά, έμεινα νηστική!
* το συγκεκριμένο το βρήκα στο διαδίκτυο σε ένα γραπτό κείμενο που αφορούσε -λέει- κάποια "σεμινάρια γραφής κι έκφρασης"... πάντως εγώ δεν υιοθετώ απόλυτα τον τρόπο αυτό, θεωρώ τολμηρές κάποιες εκφράσεις, μιας και γίνεται αναφορά σε παιδικό πρώτο "έρωτα", αλλά δεν τις άλλαξα, αφού είναι γραμμένο από κάποιον που θεωρητικά ξέρει περισσότερα...
τα σχόλια δικά σας.....
Ετικέτες
σκέψεις
Τρίτη 12 Οκτωβρίου 2010
Η κούκλα και το λευκό τριαντάφυλλο
Βρέθηκα σε ένα κατάστημα, στο διάδρομο με τα παιχνίδια.
Με την άκρη του ματιού μου, παρατήρησα ένα αγοράκι γύρω στα πέντε, το οποίο κρατούσε μια κούκλα.Δε σταματούσε να της χαϊδεύει τα μαλλιά και να τη σφίγγει προσεκτικά πάνω του.
Αναρωτήθηκα για ποιον προοριζόταν αυτή η κούκλα. Το αγοράκι γύρισε κάποια στιγμή προς την κυρία που βρισκόταν πλάι του:
«Θεία μου, είσαι σίγουρη ότι δε μου φτάνουν τα λεφτά;»Η γυναίκα του απάντησε χάνοντας κάπως την υπομονή της:
«Είπαμε ότι δεν έχεις αρκετά λεφτά για να την αγοράσεις.» Έπειτα, η θεία του του ζήτησε να μείνει εκεί και να τον περιμένει για λίγο, κι εκείνη έφυγε βιαστικά.
Το αγοράκι κρατούσε ακόμη στα χέρια του την κούκλα.Τελικά, κατευθύνθηκα προς το παιδί και το ρώτησα σε ποιον ήθελε να δώσει την κούκλα. «Αυτή την κούκλα την ήθελε η αδερφή μου περισσότερο από καθετί για τα Χριστούγεννα. Ήταν σίγουρη ότι θα της την έφερνε ο Άι-Βασίλης..» Του είπα τότε ότι μπορεί και να της την έφερνε, κι εκείνο μου είπε θλιμμένο: «Όχι, ο Άι-Βασίλης δεν μπορεί να πάει εκεί που είναι τώρα η αδερφή μου...Πρέπει να δώσω την κούκλα στη μαμά μου να της την πάει.»
Τα μάτια του ήταν πολύ θλιμμένα ενώ έλεγε αυτά τα λόγια.«Πήγε να συναντήσει τον Χριστούλη. Ο μπαμπάς λέει ότι και η μαμά θα πάει να συναντήσει το Χριστούλη σε λιγάκι. Έτσι, σκέφτηκα ότι θα μπορούσε να πάρει την κούκλα μαζί της και να την πάει στην αδερφούλα μου.» Η καρδιά μου πήγε να σταματήσει.Το αγοράκι σήκωσε το βλέμμα προς εμένα και μου είπε: «Είπα στον μπαμπά να πει στη μαμά να μη φύγει αμέσως. Ζήτησα να περιμένει μέχρι να γυρίσω από το μαγαζί.»
Μετά, μου έδειξε μία φωτογραφία που απεικόνιζε το ίδιο το αγοράκι μέσα στο κατάστημα να κρατάει την κούκλα, και μου είπε:«Θέλω η μαμά να πάρει κι αυτή τη φωτογραφία μαζί της, για να μη με ξεχάσει. Την αγαπάω τη μαμά και δε θέλω να μʼαφήσει, αλλά ο μπαμπάς λέει ότι πρέπει να πάει μαζί με την αδερφούλα μου.» Ύστερα, χαμήλωσε το κεφάλι του κι έμεινε σιωπηλό.Έψαξα στην τσάντα μου κι έβγαλα από μέσα ένα μάτσο χαρτονομίσματα και ρώτησα το αγοράκι: «Τι λες να μετρήσουμε τα λεφτά σου μια τελευταία φορά για να σιγουρευτούμε;» Εκείνο απάντησε: «Εντάξει,όμως πρέπει να βγουν αρκετά.» Έριξα κρυφά κάποια χρήματα μαζί με τα δικά του και αρχίσαμε το μέτρημα. Έφταναν με το παραπάνω για την κούκλα.Περίσσευαν κιόλας αρκετά. Το αγοράκι ψιθύρισε: «Ευχαριστώ Χριστούλη που μου έδωσες αρκετά λεφτά.»
Έπειτα με κοίταξε και είπε: «Είχα ζητήσει από το Χριστούλη να κάνει να έχω αρκετά λεφτά για νʼαγοράσω την κούκλα και η μαμά μου να μπορεί να την πάει στην αδερφούλα μου. Εκείνος άκουσε την προσευχή μου.Ήθελα να έχω αρκετά λεφτά για νʼαγοράσω και ένα λευκό τριαντάφυλλο για τη μαμά, όμως δεν τόλμησα να του το ζητήσω. Εκείνος μου έδωσε αρκετά λεφτά για νʼαγοράσω την κούκλα και το λευκό τριαντάφυλλο.
Ξέρετε,αρέσουν πολύ τα λευκά τριαντάφυλλα στη μαμά...» Λίγα λεπτά αργότερα, η θεία του ξαναγύρισε, κι εγώ απομακρύνθηκα σπρώχνοντας το καροτσάκι μου.Τέλειωνα τα ψώνια μου με ένα συναίσθημα εντελώς διαφορετικό από ότι όταν τα άρχιζα. Δεν μπορούσα να βγάλω απʼτο μυαλό μου το αγοράκι.
Μετά θυμήθηκα ένα άρθρο στην εφημερίδα, λίγες μέρες πριν, που μιλούσε για έναν οδηγό σε κατάσταση μέθης που είχε χτυπήσει ένα αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε μια νεαρή γυναίκα με την κόρη της.Το κοριτσάκι είχε πεθάνει ακαριαία και η μητέρα ήταν σοβαρά τραυματισμένη.. Η οικογένεια έπρεπε να αποφασίσει εάν θα της διέκοπταν την αναπνευστική στήριξη.... Να ήταν άραγε η οικογένεια του μικρού αγοριού;Δυο μέρες μετά, διάβασα στην εφημερίδα ότι η νεαρή γυναίκα ήταν νεκρή.
Δεν μπόρεσα να μην πάω νʼαγοράσω ένα μπουκέτο λευκά τριαντάφυλλα και να βρεθώ στην αίθουσα όπου εκθέταν τη σωρό της. Ήταν εκεί και κρατούσε ένα όμορφο λευκό τριαντάφυλλο στο χέρι της,μαζί με μία κούκλα και τη φωτογραφία του μικρού αγοριού από στο κατάστημα.Έφυγα από την αίθουσα κλαίγοντας και με την αίσθηση ότι η ζωή μου θα άλλαζε για πάντα. Η αγάπη που είχε αυτό το αγοράκι για τη μαμά του και την αδερφή του ήταν τόσο μεγάλη, και μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου ένας μεθυσμένος οδηγός του τα πήρε όλα μακριά...
Τώρα έχεις δύο επιλογές:
1) Να στείλεις το μήνυμα αυτό στους φίλους σου.
2) Να προσποιηθείς ότι δεν το διάβασες και ότι δε σε άγγιξε.
Αν το στείλεις, ίσως εμποδίσεις κάποιον από το να οδηγεί ύστερα από κατανάλωση αλκοόλ, και ίσως να επαναπροσδιορίσεις μέσα του την αντίληψή του περί ζωής.
Ετικέτες
σκέψεις
Τετάρτη 22 Σεπτεμβρίου 2010
ευφυολογήματα μεγάλων και μικρών ανθρώπων...
ΕΝ ΟΙΔΑ...ΟΤΙ ΟΥΔΕΝ ΟΙΔΑ... (ΣΩΚΡΑΤΗΣ)
____________________________________________
Ζωή
«Μη φοβάσαι στη σκέψη ότι κάποτε η ζωή σου θα τελειώσει. Τρέμε, όμως, στη σκέψη πως αυτή μπορεί να μην άρχισε ποτέ.»
~ ΤΖ. ΝΙΟΥΜΑΝ~
Ο κόσμος είναι θεατρική σκηνή, κι η ζωή πέρασμα άπ'αυτή, ήλθες είδες κι απήλθες...«Συγκρίνω τη ζωή με τις χορδές των μουσικών οργάνων, που πρέπει να τεντώνονται και να ξαναλασκάρουν για ν’ αποδώσουν έναν πιο ευχάριστο ήχο.»
~ ΔΗΜΟΦΙΛΟΣ ~
~ ΔΗΜΟΚΡΙΤΟΣ ~
Και μήπως είναι τίποτε άλλο από ένα όνειρο η ζωή μας;
~ΝΤΟΣΤΟΓΙΕΦΣΚΥ~
Έρωτας
O έρωτας μοιάζει με τον ατμό, όσο πιέζεται τόσο και πιο δυνατός γίνεται...
~ ΟΥΓΚΩ ~
Αν για το κάψιμο κι ενός ακόμα αχυρώνα είναι απαραίτητο τουλάχιστο ένα σπίρτο, για την πυρκαγιά μιας ή και δυο καρδιών φτάνει και μια μόνη ματιά...
~ ΟΥΓΚΩ ~
Ώ Αφροδίτη, το κράτος σου το αιώνιο κυβερνάει ολόκληρο το γένος των ανδρών...
~ ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ ~
Ο άντρας αγαπάει λίγο και συχνά, η γυναίκα πολύ και σπάνια...
~ Ζ.Ζ. ΡΟΥΣΣΩ ~
Ο χωρισμός σβήνει τα μικρά αισθήματα και μεγαλώνει τα μεγάλα, απαράλλαχτα όπως ο αέρας σβήνει το κερί και δυναμώνει τη φωτιά...
~ ΛΑ ΡΟΣΦΟΥΚΩ ~
Στα πρώτα τους αισθήματα οι γυναίκες αγαπούν τον εραστή τους, σ'όλους τους άλλους τον έρωτα...
~ ΛΑ ΡΟΣΦΟΥΚΩ ~
Ο έρωτας είναι μείγμα από μέλι και χολή. Μερικές φορές είναι γλυκός, αλλά τις πιο πολλές φαρμάκι...
~ ΠΛΑΤΩΝ ~
Η ομιλία είναι χρυσή, σαν μένουν δυο μονάχοι,
μα η σιγή 'ναι πιο γλυκιά ακόμα όταν θα λάχει
ο έρωτας τις δυo καρδιές πλημμυρισμένες να'χει...
~ Α. ΣΑΜΑΙΝ ~
Με τον έρωτα, όπως και με τον πόλεμο, όταν ένα φρούριο αρχίζει διαπραγματεύσεις, είναι μισοπαραδομένο...
~ Μ. ΝΤΕ ΒΑΛΟΥΑ ~
Στον έρωτα μη ζητάτε το ναι απ'τα χείλη των γυναικών, αλλά απ'τα μάτια τους. Οι γυναίκες θέλουν να τις μαντεύετε χωρίς αυτές να το ομολογούν...
~ ΡΟΜΠΕΡ ΝΤΕ ΦΛΕΡ ~
Απολαμβάνετε τον έρωτα, όπως ο εγκρατής άνθρωπος πίνει το κρασί του. Μην μεθάτε...
~ Α. ΝΤΕ ΜΥΣΣΕ ~
Η λογική στους ερωτευμένους είναι σαν τη φωτοβολίδα μέσα στην ομίχλη. Φωτίζει, αλλά δεν διαλύει...
~ ΒΑΚΩΝ ~
Έρως ανίκατε μάχαν...
~ ΣΟΦΟΚΛΗΣ ~
Η γλώσσα της καρδιάς δεν έχει ανάγκη από λέξεις για να εκφρασθεί. Είναι γραμμένη στα μάτια...
~ ΛΑΜΑΡΤΙΝΟΣ ~
Όταν κανένας αγαπάει, λέει περισσότερα με τη σιγή του, παρά με τα λόγια του...
~ ΡΕΝΕ ΜΠΟΥΑΛΕΣΒ ~
Ευτυχία
Η ευτυχία, πολλές φορές, στοιχίζει περισσότερο απ'όσο αξίζει...
~ ΤΑΚΙΤΟΣ ~
Όταν είμαστε ευτυχείς, ας αποφεύγουμε πολύ προσεκτικά την υπερηφάνεια, την καταφρόνηση και την αλαζονεία...
~ ΚΙΚΕΡΩΝ ~
Απο γερό μυαλό γεννιέται η ευτυχία...
~ ΑΙΣΧΥΛΟΣ ~
Την ευτυχία την απολαμβάνουν εκείνοι που έχουν χαρακτήρα και πνεύμα καλό, και σε μέτριο βαθμό τα υλικά αγαθά...
~ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ~
Όποιος μπορεί να ζήσει άνετα τη ζωή του, και διατηρεί την ψυχραιμία του σε περίπτωση κακοτυχίας, αυτός θεωρείται ευτυχής...
~ ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ ~
Αν μας πικραίνουν συμφορές, αν μας σπαράζουν πάθια, ανθίζουν και τριαντάφυλλα μέσ 'τα πολλά τ'αγκάθια...
~ Γ. ΖΑΛΟΚΩΣΤΑΣ ~
Έχει ο καιρός γυρίσματα, κι ο χρόνος εβδομάδες...
~ ΑΡΧΑΙΟ ΡΗΤΟ ~
Ρόδα είναι και γυρίζει...
~ ΑΡΧΑΙΟ ΡΗΤΟ ~
Στη μικρή βρυσούλα πίνει κανένας πιο εύκολα νερό παρά στη μεγάλη βρύση...
~ ΙΝΔΙΚΗ ΠΑΡΟΙΜΙΑ ~
Ζήλεια
Η ζήλεια είναι περισσότερο ασυμφιλίωτη κι άπ'αυτό το μίσος...
~ ΛΑ ΡΟΣΦΟΥΚΩ ~
Η ζήλεια είναι κόρη της φιλαυτίας, και αχώριστη αδερφή του φθόνου και της κακεντρέχειας...
~ ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ ~
~ ΚΑΛΛΙΜΑΧΟΣ ~
Ώ, ζηλοτυπία! πως μεγαλοποιείς τα πράγματα...
~ ΣΙΛΛΕΡ ~
~ ΣΙΛΛΕΡ ~
Πόσο πικρό είναι να κοιτάς την ευτυχία με τα μάτια ενός άλλου...
~ ΣΑΙΞΠΗΡ ~
~ ΣΑΙΞΠΗΡ ~
Θυμός
Όταν θυμώνουμε, ο λογισμός μας αποδημεί, αποφεύγοντας το θυμό, σαν πικρό τύραννο...
~ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ~
Όταν θυμώνουμε, ο λογισμός μας αποδημεί, αποφεύγοντας το θυμό, σαν πικρό τύραννο...
~ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ~
Η συγκράτηση του θυμού χαρακτηρίζει τους συνετούς ανθρώπους...
~ ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ ~
~ ΕΥΡΙΠΙΔΗΣ ~
Πρέπει να συγκρατούμε το θυμό μας απέναντι σε κείνους που έσφαλαν χωρίς να το θέλουν από λαθεμένη κρίση...
~ ΣΟΦΟΚΛΗΣ ~
~ ΣΟΦΟΚΛΗΣ ~
Εχθρός
Ο μεγαλύτερος εχθρός μας είναι ο εαυτός μας...
~ΝΤΙΚΕΝΣ~
Να φοβάσαι τον εχθρό σου που ζητάει να σε καθησυχάσει με γλυκά λόγια, εάν αφεθείς στα χέρια του, δεν θα σκεφθεί τότε παρά την εκδίκηση, και τίποτε δεν θα μπορέσει να τον αφοπλίσει...
~ ΘΕΟΓΝΙΣ ~
Μπορείς να κρίνεις έναν άνθρωπο καλύτερα από τους εχθρούς που έχει, παρά απο τους φίλους του...
~ ΚΟΝΡΑΝΤ ~
~ ΘΕΟΓΝΙΣ ~
Μπορείς να κρίνεις έναν άνθρωπο καλύτερα από τους εχθρούς που έχει, παρά απο τους φίλους του...
~ ΚΟΝΡΑΝΤ ~
Θεός
Ο Θεός είν' η αλήθεια, και το φως η σκιά του...
~ ΣΟΦΟΚΛΗΣ~
~ ΣΟΦΟΚΛΗΣ~
Παντού βρίσκεται ο ναός του Θεού, γιατί με τη σκέψη μας προσευχόμαστε στο Θεό...
~ ΜΕΝΑΝΔΡΟΣ ~
~ ΜΕΝΑΝΔΡΟΣ ~
Η πιό ευπρόσδεκτη προσευχή απ'το Θεό είναι κείνη που προέρχεται από πρόθυμη και ευγνώμονα καρδιά...
~ ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ ~
~ ΠΛΟΥΤΑΡΧΟΣ ~
Ιδανικά - Ιδέες
Τα ανθρώπινα δεν κυβερνούν οι υλικές, αλλά οι ηθικές δυνάμεις...
~ Κ. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ ~
~ Κ. ΠΑΠΑΡΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ ~
Το ανθρώπινο πνεύμα έχει μια κορυφή. Η κορυφή αυτή είναι το ιδεώδες. Εκεί ο μεν Θεός κατεβαίνει, ο δε άνθρωποςανεβαίνει. Κάθε αιώνα τρείς ή τέσσερες μεγαλοφυϊες επιχειρούν την ανάβαση αυτή...
~ ΒΙΚΤΩΡ ΟΥΓΚΩ ~
~ ΒΙΚΤΩΡ ΟΥΓΚΩ ~
Πρώτα σε αγνοούν, μετά σε κοροϊδεύουν, μετά σε πολεμούν και μετά νικάς.
~ΜΑΧΑΤΜΑ ΓΚΑΝΤΙ~
Μαχάτμα Γκάντι
"Τα 7 σφάλματα του κόσμου"
Πλούτο δίχως μόχθο
Ηδονή δίχως συνείδηση
Γνώση δίχως χαρακτήρα
Εμπόριο δίχως ηθική
Επιστήμη δίχως ανθρωπιά
Λατρεία δίχως θυσία
Πολιτική δίχως αρχές
..........---______----_____----______---..........
Ετικέτες
σκέψεις
Δευτέρα 20 Σεπτεμβρίου 2010
Ευχάριστες συμβουλές Σοφίας από τους Σούφι
Πρώτη ιστορία:
"Συγνώμη", είπε ένα πολύ μικρό ψάρι του Ωκεανού, "είσαι πιο μεγάλος από μένα, οπότε μπορείς να μου πεις πού μπορώ να βρω αυτό το πράγμα που λέγεται Ωκεανός;""Ο Ωκεανός", απάντησε το μεγαλύτερο ψάρι, "είναι εδώ που βρίσκεσαι τώρα".
"Τι αυτό;;" Μα αυτό είναι νερό!! Αυτό που ψάχνω είναι ο Ωκεανός" είπε απογοητευμένο το μικρό ψάρι και απομακρύνθηκε κολυμπώντας για να ψάξει κάπου αλλού.
Σταμάτα να ψάχνεις μικρό ψαράκι. Δεν υπάρχει τίποτα να ψάξεις. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι να κοιτάξεις!
Δεύτερη ιστορία:
Κάποτε ένας πήγε και χτύπησε την πόρτα του Αγαπημένου. Ο Αγαπημένος τότε ρώτησε: "Ποιος είναι;;;" και τότε εκείνος απάντησε: "Εγώ!!!" Τότε η φωνή του Αγαπημένου απάντησε: "Εδώ ΔΕΝ υπάρχει χώρος για ΜΕΝΑ και για ΣΕΝΑ." Και η πόρτα έμεινε κλειστή.Μετά από έναν χρόνο ΜΟΝΑΞΙΑΣ και ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΗΣ ο άνθρωπος ΞΑΝΑΠΗΓΕ στη πόρτα του Αγαπημένου και την ξαναχτύπησε.
Τότε η φωνή του Αγαπημένου ξαναέκανε την ίδια ερώτηση: "Ποιός είναι;;;" Και ο άνθρωπος απάντησε: "ΕΣΥ!!!"
Τότε η πόρτα του άνοιξε μονομιάς...
Τρίτη ιστορία:
Ένας άντρας ταξίδευε μέχρι που μια μέρα συνάντησε έναν δάσκαλο. Αφού πρώτα τον χαιρέτησε ευγενικά τον ρώτησε: "Χρόνια τώρα ψάχνω να βρω τον Θεό. Έχω ψάξει παντού όπου είπε ότι θα είναι -στις κορφές των βουνών, στη σιωπή της μονής, στην κατοικία των φτωχών....""Τον βρήκες λοιπόν;" ρώτησε ο δάσκαλος.
"Όχι δεν τον έχω βρει... Εσύ;;" απάντησε ο ταξιδιώτης.
Τι μπορούσε να πει ο Δάσκαλος; Ο απογευματινός ήλιος έστελνε τις χρυσές του ακτίνες μέσα στο δωμάτιο. Εκατοντάδες σπουργίτια τιτίβιζαν πάνω σ' ένα δέντρο. Μια σφίγγα προειδοποιούσε ότι ετοιμαζόταν να τσιμπήσει, και τώρα αυτός ο άντρας μπορούσε να κάθεται εκεί και να λέει ότι δεν Τον έχει βρει.
Τέταρτη ιστορία:
Μια αλατένια κούκλα, ταξίδεψε χιλιάδες μίλια μέχρι που σταμάτησε στην άκρη της θάλασσας. Είχε μαγευτεί από την υγρή κινούμενη μάζα που δεν έμοιαζε με τίποτα από όλα όσα είχε δει ως τότε."Τι είσαι;" ρώτησε η αλατένια κούκλα.
"Έλα μέσα και δες μόνη σου" απάντησε η θάλασσα με ένα χαμόγελο.
Έτσι, η αλατένια κούκλα προχώρησε τσαλαπατώντας προς τα μέσα. Όσο πιο βαθιά προχωρούσε τόσο περισσότερο διαλυόταν μέχρι που έμεινε ένα μικρό κομματάκι από αυτή. Πριν διαλυθεί και το τελευταίο μέρος της η κούκλα αναφώνησε με θαυμασμό.
"Τώρα ξέρω τι είμαι εγώ"
πηγή : tech.pathfinder.gr
Ετικέτες
σκέψεις
Παρασκευή 17 Σεπτεμβρίου 2010
Χρόνια πολλά !!!!
Σκόρπιες σκέψεις λόγω της γιορτής....
"Μια ερώτηση, μια απάντηση...
Η δειλία ρωτά είναι ασφαλές?
Η σκοπιμότητα ρωτά είναι συμφέρον?
Η ματαιοδοξία ρωτά είναι δημοφιλές?
Έρχεται όμως κάποια στιγμή, που πρέπει να αποφασίσεις να κάνεις κάτι που δεν είναι ούτε ασφαλές, ούτε συμφέρον, ούτε δημοφιλές.
Είναι όμως το σωστό."
~Martin Luther King~
Αν ξοδεύουμε χρόνο για μικρά πράγματα, ποτέ δεν θα βρούμε χρόνο για τα σημαντικότερα στη ζωή μας και για την ζωή που θέλουμε, όπως τη θέλουμε.
Προϋπόθεση για όρεξη, διάθεση, ενέργεια στη ζωή μας είναι η αγάπη...αν με σοφία αγκαλιάσεις την αγάπη, τότε σίγουρα θα γεννηθεί άπλετη ελπίδα για το σωστό αποτέλεσμα κι αν με πίστη εμμείνεις στην αγάπη τότε η ζωή σου θα αποκτήσει το νόημα που της αρμόζει...
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ στην Αγάπη, στη Σοφία, στην Πίστη, στην Ελπίδα!!!!!!
Ετικέτες
σκέψεις
Κυριακή 12 Σεπτεμβρίου 2010
O μύθος του αθάνατου θεού Έρωτα και της θνητής Ψυχής...
Ο Έρωτας και η Ψυχή είναι ένα μυθολογικό ζευγάρι, που βασανίστηκαν πολύ μέχρι να μπορέσουν να χαρούν την αγάπη τους ανεμπόδιστα.
......................................................................
Βρισκόμαστε στην αρχαιότητα, όπου ο Θεός Έρωτας έχει σαν αγαπημένο του παιχνίδι κι ασχολία, να βασανίζει τους θνητούς, τρυπώντας τους με τα βέλη του ανάβοντας άσβεστα πάθη μέσα τους και βλέποντάς τους να βασανίζονται να διασκεδάζει εκείνος.
Κάποτε όμως βρήκε κι αυτός τιμωρία σαν κι αυτή που επέβαλε στα θύματά του κι έτσι ο υπεύθυνος για τα πάθη πολλών θνητών και μη, τελικά δεν γλίτωσε από τα βέλη του ούτε ο ίδιος.
Κάποια μέρα παίζοντας με το τόξο του, το έστρεψε κατά πάνω του κι από λάθος τρυπήθηκε από ένα του βέλος. Αποτέλεσμα? Ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα. Ερωτεύτηκε την Ψυχή, μια θνητή που είχε τη φήμη μιας πανέμορφης γυναίκας.
Κάποτε όμως βρήκε κι αυτός τιμωρία σαν κι αυτή που επέβαλε στα θύματά του κι έτσι ο υπεύθυνος για τα πάθη πολλών θνητών και μη, τελικά δεν γλίτωσε από τα βέλη του ούτε ο ίδιος.
Κάποια μέρα παίζοντας με το τόξο του, το έστρεψε κατά πάνω του κι από λάθος τρυπήθηκε από ένα του βέλος. Αποτέλεσμα? Ερωτεύτηκε κεραυνοβόλα. Ερωτεύτηκε την Ψυχή, μια θνητή που είχε τη φήμη μιας πανέμορφης γυναίκας.
Η Ψυχή ήταν μια θνητή, κόρη μιας πολύ συνηθισμένης οικογένειας με τρία παιδιά. Μεγάλωνε φυσιολογικά στο σπίτι των γονιών της, μαζί με τις αδερφές της.Όμως γρήγορα μαθεύτηκε η απίστευτη κι απαράμιλλη ομορφιά της κι άνθρωποι από όλα τα μέρη έρχονταν να επισκεφτούν την Ψυχή και να την θαυμάσουν, πολλές φορές τιμώντας την περισσότερο από τη Θεά Αφροδίτη.
Η Αφροδίτη όταν αντιλήφθηκε τι ακριβώς συνέβαινε,ζήλεψε παράφορα που μια φτωχή θνητή της έκλεβε τη δόξα και τις τιμές των θαυμαστών και πιστών της κι αποφάσισε να ζητήσει την παρέμβαση του γιου της Έρωτα.
Εκείνος ανέλαβε αμέσως δράση για να ικανοποιήσει τις επιθυμίες της μητέρας του κι αποφάσισε να δηλητηριάσει τις ψυχές των ανδρών ώστε να μην επιθυμούν την Ψυχή.
Ωστόσο,στρέφοντας κατά λάθος το βέλος του κατά πάνω του μια μέρα ερωτεύτηκε κι ο ίδιος την Ψυχή.
Τα χρόνια περνούσαν, η Ψυχή μεγάλωνε και γινόταν ακόμα πιο όμορφη αλλά κανείς δεν ήθελε να την παντρευτεί. Οι γονείς της δεν μπορούσαν να εξηγήσουν την έλλειψη μνηστήρων, οπότε αποφάσισαν να στείλουν να πάρουν χρησμό από το μαντείο, υποπτευόμενοι ότι κάποιος θεός έχει αναμειχθεί.Πήγαν λοιπόν στο μαντείο των Δελφών και ζήτησαν από την Πυθία να τους αποκαλύψει τι συμβαίνει και δεν μπορούν να παντρέψουν την ομορφοκόρη τους. Ο θεός Απόλλωνας, θείος του Έρωτα κι αδερφός της Αφροδίτης, επηρέασε την Πυθία στην απόφασή της κι εκείνη υπό την καθοδήγησή του μαζί και του θεού Έρωτα έδωσε τον παρακάτω χρησμό:
«Η Ψυχή δεν προορίζεται για γυναίκα κανενός θνητού. Ο άντρας της την περιμένει στην κορυφή ενός βουνού, και είναι ένα αποκρουστικό τέρας, που κανείς, ούτε θνητός ούτε αθάνατος, δεν μπορεί να του αντισταθεί».
Αμέσως όλοι έπεσαν σε βαθιά θλίψη, αλλά μην μπορώντας να πάνε κόντρα στη θέληση των θεών, αποφάσισαν να εκπληρώσουν το χρησμό ετοιμάζοντας λαμπρό γάμο με το “τέρας” του βουνού.
Ο γάμος έγινε και η Ψυχή μεταφέρθηκε στα ανάκτορα του "τέρατος" να ζήσει με τον άντρα της. Αλλά ο καιρός περνούσε κι εκείνη δεν μπορούσε να τον δει, μιας κι εκείνος εμφανιζόταν μόνο τα βράδια και πάντα μέσα στο σκοτάδι. Ήταν ωστόσο τόσο τρυφερός και καλόκαρδος που η Ψυχή κατάλαβε ότι δεν μπορεί να είναι ένα αποκρουστικό τέρας, αλλά ο άντρας που επιθυμούσε σε όλη της τη ζωή.
Περνούσε υπέροχα μαζί του αλλά προβληματιζόταν γιατί δεν τον είχε δει ποτέ.
Όταν κάποια στιγμή αποφάσισε να πάει επίσκεψη στο πατρικό της, οι αδερφές της ζήλεψαν για την καλή της τύχη και την έπεισαν ότι για να μη θέλει να της φανερωθεί όχι μόνο θα είναι ένα τέρας, αλλά θα θέλει να τη σκοτώσει κιόλας. Έτσι λοιπόν της πρότειναν να τον σκοτώσει αυτή πρώτη.
Η Ψυχή γύρισε στο παλάτι, αποφασισμένη να κάνει εκείνη κακό στον άντρα της πρώτη.Το βράδυ ξάπλωσε με το μυστηριώδη σύζυγό της, στο σκοτάδι όπως κάθε φορά. Όταν εκείνος αποκοιμήθηκε, σηκώθηκε πήγε πήρε ένα λυχνάρι και ένα μαχαίρι και πατώντας στις μύτες των ποδιών της τον πλησίασε. Έγειρε από πάνω του και καθώς φώτισε το πρόσωπο του με το λυχνάρι, είδε προς μεγάλη της έκπληξη τον πανέμορφο Θεό Έρωτα.
Η Ψυχή τα έχασε, το λυχνάρι έγειρε στο πλάι και καυτό λάδι χύθηκε πάνω στον Έρωτα. Εκείνος ξύπνησε από τον πόνο και πέταξε μακριά, λέγοντας της πως η καχυποψία της σκότωσε την αγάπη τους και ότι δεν θα μπορούσαν να είναι μαζί πια, αφού αυτή – μια θνητή – είδε το πρόσωπο ενός αθάνατου.
Μετανιωμένη η Ψυχή από τις τύψεις, αλλά και τρελή από λαχτάρα για κείνον, άρχισε να αναζητά τον Έρωτα παντού, χωρίς αποτέλεσμα. Κάποια στιγμή μετά από πολλή περιπλάνηση έφτασε σε ναό της θεάς Δήμητρας, η οποία τη συμβούλεψε να παρακαλέσει την θεά Αφροδίτη να την αφήσει να δει το γιο της.
Η Αφροδίτη είχε φυλακίσει τον Έρωτα σ΄ένα κρυφό μέρος στο παλάτι της που κανείς δεν μπορούσε να πλησιάσει, μέχρι εκείνος να ξεχάσει την Ψυχή και να επουλωθεί η πληγή από το καυτό λάδι. Όταν όμως άκουσε τις ικεσίες της Ψυχής που την παρακαλούσε να την αφήσει να τον δει, αποφάσισε να την τιμωρήσει αλλά δυσκολέυοντάς την κιόλας, οπότε της απάντησε ότι για να γίνει αυτό και να δει τον αγαπημένο της, θα έπρεπε πρώτα να περάσει τρεις δοκιμασίες.
Οι δοκιμασίες ήταν δύσκολες, αλλά η Ψυχή κατόρθωσε να πραγματοποιήσει τις δυο πρώτες με επιτυχία. Η πρώτη ήταν να φέρει το χρυσό μήλο από τον λαμπρό κήπο του θεού Ήλιου στην Αφροδίτη και η δεύτερη ν΄αρπάξει τον σκοτεινό μανδύα της Λητώς της θεάς της νύχτας. Ωστόσο η τελευταία δοκιμασία απαιτούσε να κατέβει στον Άδη και να φέρει το κουτί της Περσεφόνης στην θεά. Το κουτί αυτό περιείχε το μαγικό ελιξήριο της ομορφιάς και η Ψυχή απαγορευόταν να το ανοίξει.
Η Ψυχή κατέβηκε στον Άδη, όπου κατάφερε με πονηριά να πάρει το κουτί, αλλά δεν μπόρεσε ν' ααντισταθεί στον πειρασμό να το ανοίξει για να πάρει λίγο φάρμακο ομορφιάς για τον εαυτό της. Όμως στο κουτί η Περσεφόνη δεν είχε βάλει κανένα μαγικό φίλτρο που θα μπορούσε να την κάνει πιο όμορφη, αλλά τον Μορφέα, που την έριξε σε βαθύ ύπνο.
Όταν ο Έρωτας έμαθε τι έπαθε η αγαπημένη του, δραπέτευσε από το παλάτι της Αφροδίτης, πέταξε στον ΄Ολυμπο και παρακάλεσε τον Δία να σώσει την Ψυχή. Ο Δίας συγκινημένος από την αγάπη του θεού Έρωτα,αλλά κι από τις δυσκολίες που είχαν περάσει οι δυο τους τόσο καιρό, αποφάσισε να σώσει την Ψυχή, κι όχι μόνο αυτό αλλά την έκανε κι αθάνατη, επιτρέποντας στον Έρωτα να ενωθεί μαζί της για πάντα.
Αυτός είναι ο μύθος του Έρωτα και της Ψυχής όπως τον αναφέρει -με ελάχιστες δικές μου παρεμβάσεις- ο Απουλήιος, Ρωμαίος συγγραφέας του 2ου μ.Χ. αιώνα. Ο μύθος του Έρωτα και της Ψυχής είναι όμορφος και αποδεικνύει τη δύναμη της αγάπης και του έρωτα στις ζωές όλων μας.
ydp
Ετικέτες
σκέψεις
Παρασκευή 10 Σεπτεμβρίου 2010
άμα μιλάς για χωρισμό...
Τελικά τί συμβαίνει άραγε αυτές τις μέρες?Τί φταίει κι ακούγονται πολλά για χωρισμούς και διαζύγια περιβόητα (δείτε τα τελευταία κουτσομπολίστικα νέα που μόλις έσκασαν μύτη για τον επικείμενο χωρισμό Pitt-Jolie μέσα από τα μάτια του συναδέλφου κι ονομαστού blogger IonnKorr ) ?
Η αλλαγή της εποχής?Η αλλαγή της διάθεσης?Η κρίση γενικά της εποχής μας που έχει αντίκτυπο και στις σχέσεις μας?
Τί θα μπορούσε να πει η "Αντζελίνα" στον "Μπραντ" μετά τα σημερινά, για να το δούμε λιγάκι μέσα απ' τα δικά της μάτια...
Αλλάζει η εποχή, αλλάζει η διάθεση
άλλαξες κι εσύ...μα γιατί?
Τί σκέφτεσαι, πού πας και τί γυρεύεις?
Δε σου φτάνω?
Εγώ είμαι εδώ?
Δεν έχω αλλάξει είμαι ίδια εγώ...
εγώ που σου βρισκόμουν,
εγώ που σε νοιαζόμουν,
εγώ που σ΄ αγαπούσα...
Αλλά εσύ έβαλες πάλι πάνω απ' όλα τον εγωισμό
και θες να φύγεις, να σαλπάρεις γι΄άλλα λιμάνια,
να εξερευνήσεις άλλες αγκαλιές,
να μπλεχτείς σ΄ άλλες περιπτύξεις,
ή μήπως ήθελες να συνδυάσεις συγκινήσεις?
Να μη σε νοιάξει αν εγώ αιμορραγώ, φύγε...
...καλό σου δρόμο και μη με ψάξεις σαν γυρίσεις,
θα ΄χω πάρει άλλο μονοπάτι εγώ,
δεν παίζουν με της ψυχής μου την υπόσταση...
μη μου μιλάς για χωρισμό προσωρινό,
ο χωρισμός είναι οριστικός,
χάρισμά σου... τράβα το δρόμο σου, εμπρός.....
ydp
Η αλλαγή της εποχής?Η αλλαγή της διάθεσης?Η κρίση γενικά της εποχής μας που έχει αντίκτυπο και στις σχέσεις μας?
Τί θα μπορούσε να πει η "Αντζελίνα" στον "Μπραντ" μετά τα σημερινά, για να το δούμε λιγάκι μέσα απ' τα δικά της μάτια...
Αλλάζει η εποχή, αλλάζει η διάθεση
άλλαξες κι εσύ...μα γιατί?
Τί σκέφτεσαι, πού πας και τί γυρεύεις?
Δε σου φτάνω?
Εγώ είμαι εδώ?
Δεν έχω αλλάξει είμαι ίδια εγώ...
εγώ που σου βρισκόμουν,
εγώ που σε νοιαζόμουν,
εγώ που σ΄ αγαπούσα...
Αλλά εσύ έβαλες πάλι πάνω απ' όλα τον εγωισμό
και θες να φύγεις, να σαλπάρεις γι΄άλλα λιμάνια,
να εξερευνήσεις άλλες αγκαλιές,
να μπλεχτείς σ΄ άλλες περιπτύξεις,
ή μήπως ήθελες να συνδυάσεις συγκινήσεις?
Να μη σε νοιάξει αν εγώ αιμορραγώ, φύγε...
...καλό σου δρόμο και μη με ψάξεις σαν γυρίσεις,
θα ΄χω πάρει άλλο μονοπάτι εγώ,
δεν παίζουν με της ψυχής μου την υπόσταση...
μη μου μιλάς για χωρισμό προσωρινό,
ο χωρισμός είναι οριστικός,
χάρισμά σου... τράβα το δρόμο σου, εμπρός.....
ydp
Ετικέτες
σκέψεις
Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου 2010
ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
Τώρα τελευταία έχω καταπιαστεί που λέτε με το να δίνω μια άλλη όψη, εικόνας και ήχου, να οπτικοποιώ κάποιες παλιότερες σκέψεις μου και ποιήματά μου...στην αρχή μου φάνηκε δύσκολο και βουνό, δεν ήξερα τι έπρεπε να κάνω κιόλας, το έψαξα μόνη μου αλλά...το μόνο που κατάφερα να κάνω ήταν μισά πράγματα...είχα φτιάξει κάποια στιγμή ένα βίντεο με μουσική κι ένα άλλο με εικόνες." Και πώς τα ενώνουν αυτά?...πώς τα κάνουν ένα??"...δεν τα κάνουν.
Μια μέρα λοιπόν η φατσοκολλητοφιλενάδα και συμπλογκογειτόνισσά μου η Έλλη είχε ανεβάσει ένα δικό της βίντεο στο προφίλ μου, εγώ εκείνη τη στιγμή πάλευα από ώρα πολλή με τα δύο βίντεο κι έκανα αλχημείες χωρίς επιτυχία να τα καταφέρω να τα κάνω ένα βίντεο κάπως, και τα νεύρα κρόσσια...μπαίνοντας λοιπόν και βλέποντας το βίντεο εμπνεύσεις της ΄Ελλης δεν άντεξα και τη ρώτησα αμέσως -και τώρα που το σκέφτομαι μάλλον με λίγο ύφος- "πώς το κάνεις?", -sorry βρε Έλλη για το υφάκι ήμουν απλά σκασμένη-...εκείνη λοιπόν μου λέει θέλει να έχεις το τάδε πρόγραμμα για να τα φτιάξεις...έβαλα τα γέλια, τζάμπα παιδεύομαι λοιπόν σκέφτηκα, ποτέ μου δεν θα κατάφερνα να φτιάξω βίντεο έτσι που το πήγαινα...
Την άλλη μέρα είχα ανοίξει κουβέντα με την Μαρία, matriga, καινούρια μου φατσοφιλενάδα και συμπλογκογειτόνισσά μου, η οποία είχε φτιάξει ένα απίθανο βίντεο το Άκου που με ενθουσίασε πολύ, μα πάρα πολύ...εκείνη με ενθάρρυνε απίστευτα με τα καλά της λόγια και μου είπε πως κι εγώ αν το θελήσω θα φτιάξω σπουδαία πράγματα...ε, δεν ήθελα περισσότερο, κατέβασα αμέσως το πρόγραμμα κι άρχισα τις δοκιμές και τα πειράματα κι έτσι σιγά-σιγά έφτιαξα το πρώτο βίντεο το φεγγαρόφωτο, το δεύτερο βίντεο πες μου και μετά το τρίτο μου βίντεο μάθε...μάθε με... , αυτό με ταλαιπώρησε λίγο περισσότερο,αλλά χαλάλι του. Θα τα βρείτε στο youtube και στο κανάλι μου oneiremata .
Ένα μεγάλο ευχαριστώ κοπελιές για την πληροφόρηση και την ενθάρρυνση...είσαστε υπέροχες!!!!!
Τα βιντεάκια τα ανέβασα και στο μπλογκ μου για να τα δείτε, και να τα κρίνετε με το ουδέτερο μάτι του φίλου και παρατηρητή.Μερικοί κάνατε και παραπάνω...
Ειλικρινά θέλω να ευχαριστήσω πάρα πολύ τον φοβερό και τρομερό, απίστευτο χιουμορίστα και συνμπλόγκερ IonnKorr γιατί ενσωμάτωσε σε ανάρτησή του το δικό μου βιντεάκι, μου έκανε την τιμή να φιλοξενήσει το βιντεάκι μου στο βλογ του όπως λέει κι εκείνος, να το αναδείξει ακόμα πιο πολύ και να το προωθήσει σε περισσότερους φίλους του.Ευχαριστώ πολύ για τη βοήθεια. Μεγάλο ευχαριστώ Ίωνα!!!!!!
Ειλικρινά θέλω να ευχαριστήσω πάρα πολύ τον φοβερό και τρομερό, απίστευτο χιουμορίστα και συνμπλόγκερ IonnKorr γιατί ενσωμάτωσε σε ανάρτησή του το δικό μου βιντεάκι, μου έκανε την τιμή να φιλοξενήσει το βιντεάκι μου στο βλογ του όπως λέει κι εκείνος, να το αναδείξει ακόμα πιο πολύ και να το προωθήσει σε περισσότερους φίλους του.Ευχαριστώ πολύ για τη βοήθεια. Μεγάλο ευχαριστώ Ίωνα!!!!!!
Είμαι σχεδόν σίγουρη ότι αυτή εδώ η φωτογραφία δεν νομίζω ότι θα σε ικανοποιήσει, ένα απλό λουλουδάκι, αλλά δεν πειράζει εγώ πάντως σ' ευχαριστώ πολύ μ' αυτήν.
Κι ύστερα, πέρασε η Γιαγιά Αντιγόνη απ' το μπλογκ μου είδε το βιντεάκι μου και μου είπε:
"Υπέροχη δουλειά!
Θα μου επιτρέψεις να αναρτήσω τα βιντεάκια;
Φιλιά!!!"
Άκου λέει, ενθουσιάστηκα, ανέλπιστη βοήθεια κι υποστήριξη αυτή, αλλά περισσότερο ακόμα ενθουσιάστηκα όταν είδα την πολύ όμορφη ανάρτησή της στο μπλογκ της για μένα Γιαγιά Αντιγόνη . Και πάλι τα βιντεάκια μου απέκτησαν μια άλλη αίγλη στο δικό της πολύ όμορφο και αξιοζήλευτα προσεγμένο σε αναρτήσεις μπλογκ -έτσι μου φάνηκε εμένα πάντως στα δικά μου τα μάτια- κι αναδεικνύονται ακόμα καλύτερα και περισσότερο.
Ένα μεγάλο, μεγάλο ευχαριστώ μέσα απ' την καρδιά μου για την τιμή που μου έκανες να φιλοξενήσεις ολόκληρη ανάρτηση στο μπλογκ σου για τα βιντεάκια μου, για μένα, Γιαγιά Αντιγόνη!!!!!
Επίσης να αναφέρω ότι και ο μπλόγκερ - συγγραφέας ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ αλλά και ο μπλογκερ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ 999, είναι ιδιαίτερα αξιόλογοι άνθρωποι και με τα λεγόμενά τους με υποστήριξαν και με βοήθησαν πάρα πολύ, ειδικά ο Σταμάτης με τις συμβουλές του και σε θέματα διαχείρησης του μπλογκ μου
{σήμερα ανακάλυψα με λύπη μου μεγάλη και μελαγχόλησα πάλι, πως θέλει να κλείσει το δικό του μπλογκ, να σταματήσει τα ταξίδια του, να πιάσει λιμάνι...μα υπάρχει χώρος για όλους μας...εκείνος έλεγε πως είναι η γωνίτσα μας που μας βοηθάει να εκφραζόμαστε, να εκτονώνουμε και να δίνουμε διέξοδο στις σκέψεις μας, τον παρακαλώ κι από δω ν΄αναθεωρήσει και να μην το κάνει, όλοι μας θέλουμε να είναι μαζί μας @συνταξιδευτής και @καπετάνιος σε τούτο το λεκτικό ταξίδι στην μπλογκόσφαιρά μας...}
σας ευχαριστώ πολύ-πολύ!!!!!!
Επίσης σας ευχαριστώ πολύ κι όλους εσάς τους υπόλοιπους φατσοφίλους και συνμπλόγκερ μου που είδατε, σχολιάσατε, υποστηρίξατε τα βιντεάκια μου, πολλοί τα αναρτήσατε στο προφίλ σας και πολλοί είπατε τόσο μα τόσο καλά λόγια γι' αυτά, σας ευχαριστώ πολύ-πολύ!!!!!!!!!
{σήμερα ανακάλυψα με λύπη μου μεγάλη και μελαγχόλησα πάλι, πως θέλει να κλείσει το δικό του μπλογκ, να σταματήσει τα ταξίδια του, να πιάσει λιμάνι...μα υπάρχει χώρος για όλους μας...εκείνος έλεγε πως είναι η γωνίτσα μας που μας βοηθάει να εκφραζόμαστε, να εκτονώνουμε και να δίνουμε διέξοδο στις σκέψεις μας, τον παρακαλώ κι από δω ν΄αναθεωρήσει και να μην το κάνει, όλοι μας θέλουμε να είναι μαζί μας @συνταξιδευτής και @καπετάνιος σε τούτο το λεκτικό ταξίδι στην μπλογκόσφαιρά μας...}
σας ευχαριστώ πολύ-πολύ!!!!!!
Επίσης σας ευχαριστώ πολύ κι όλους εσάς τους υπόλοιπους φατσοφίλους και συνμπλόγκερ μου που είδατε, σχολιάσατε, υποστηρίξατε τα βιντεάκια μου, πολλοί τα αναρτήσατε στο προφίλ σας και πολλοί είπατε τόσο μα τόσο καλά λόγια γι' αυτά, σας ευχαριστώ πολύ-πολύ!!!!!!!!!
Δεν ξέρετε πόσο ενθουσιασμένη είμαι που σας άρεσαν τόσο πολύ, αλλά κυρίως που με ενθαρρύνετε να συνεχίσω την προσπάθεια μου αυτή. Ήδη έχω σχεδόν έτοιμο ένα ακόμα βιντεάκι μου για το ποιητικό μου κείμενο "καταιγίδα"...είπαμε ενθουσιάστηκα, πήρα φόρα που λένε και... ydp
Ετικέτες
σκέψεις
Τετάρτη 1 Σεπτεμβρίου 2010
ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ, ΚΑΛΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ !!!!!!!
Σεπτέμβρης... φθινόπωρο... αλλαγή καιρού, δρόσισε λιγάκι... αλλαγή εποχής, αλλαγή διάθεσης, αφήνουμε πίσω την ανεμελιά του καλοκαιριού -κατάλοιπο των νεανικών και σχολικών χρόνων, όσοι το έχουμε-... φθινοπώριασε, θ' αρχίσουν τα πρωτοβρόχια, θ' αρχίσουν να κιτρινίζουν τα φύλλα, ν' αποδημούν τα πουλιά...μπαίνουμε στη διαδικασία του να περιμένουμε και να προετοιμαζόμαστε για το χειμώνα που θα' ρθει... κι είναι ένα δύσκολο φθινόπωρο αυτό, στις δύσκολες μέρες που ζούμε... φθινοπωρινή μελαγχολία???... κάπως έτσι... αλλά απ' την άλλη, το παλεύω... το μικρό καλοκαιράκι -που λένε-, είναι εδώ... το πρώτο δεκαπενθήμερο του Σεπτεμβρίου πολλοί το λένε μικρό καλοκαιράκι, συνέχεια του καλοκαιριού που πέρασε... ας το απολαύσουμε... Καλό μήνα σε όλους!!!!!... και δε θα πω καλό χειμώνα, αλλά καλό μας φθινόπωρο!!!!!! :-))))) ................ ydp
Ετικέτες
σκέψεις
Τετάρτη 18 Αυγούστου 2010
Τι φύλο είναι τα... computers?
Σε μία τάξη η καθηγήτρια εξηγεί στους μαθητές της ότι τα ουσιαστικά είναι αρσενικά ή θηλυκά και τους λέει: «Θα χωριστείτε σε δύο ομάδες, γυναίκες και άνδρες, και θα προσπαθήσετε να βρείτε το γένος της λέξης "κομπιούτερ", αλλά να το αιτιολογήσετε κιόλας».
Υστερα από λίγη ώρα, η αντρική ομάδα αποφάσισε πως η λέξη «κομπιούτερ» είναι θηλυκή γιατί:
1. Κανείς, παρά μόνον ο δημιουργός τους καταλαβαίνει τη λογική με την οποία λειτουργούν.
2. Η γλώσσα που χρησιμοποιούν για να επικοινωνήσουν μεταξύ τους είναι κάτι που κανείς άλλος δεν καταλαβαίνει.
3. Ακόμη και το παραμικρό λάθος που θα κάνεις, αποθηκεύεται στη μνήμη τους και σε ταλαιπωρεί για πολύ καιρό.
4. Μόλις καταφέρεις και αποκτήσεις το δικό σου, ξοδεύεις μια περιουσία για συντήρηση και αξεσουάρ.
Η γυναικεία ομάδα αποφάσισε ότι η λέξη «κομπιούτερ» είναι αρσενική γιατί:
1. Σε περίπτωση που θέλεις να κάνεις ο,τιδήποτε μαζί του, πρέπει πρώτα να το ανάψεις.
2. Εχουν πάρα πολλά δεδομένα, αλλά δεν μπορούν να τα επεξεργαστούν από μόνα τους, ούτε μπορούν να πάρουν μόνα τους αποφάσεις.
3. Υποτίθεται πως ο ρόλος τους είναι να σε βοηθούν να επιλύσεις προβλήματα, αλλά συνήθως δημιουργούν περισσότερα από όσα επιλύουν.
4. Μόλις αποκτήσεις ένα, συνειδητοποιείς ότι αν περίμενες λίγο, θα μπορούσες να αποκτήσεις ένα καλύτερο μοντέλο.
το παραπάνω μου το έστειλε ένας φίλος μου που το θεωρεί σαν ένα απ' τα έξυπνα/αστεία e-mail που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο.......ydp
Ετικέτες
σκέψεις
Τρίτη 3 Αυγούστου 2010
το δέντρο της ζωής

Από παλιά υπάρχει ένα έθιμο να φυτεύουν ένα δέντρο όταν γεννιέται ένα παιδί.Το έθιμο αυτό προδίδει την άμεση συσχέτιση της ανθρώπινης ζωής, υγείας και μακροημέρευσης με τη μακροζωία, το σφρίγος και την αντοχή των δέντρων. Eντοπίζεται το έθιμο αυτό ως τις μέρες μας, μάλιστα σε λαούς με διαφορετική ιστορική προέλευση, στους Eλληνες, τους Σλάβους, αλλά και στους Τούρκους,...
Η ιδέα της συγγένειας ανθρώπου και δέντρου αντικατοπτρίζεται και σε κοσμογονικούς μύθους.
Tο Δέντρο του Κόσμου/Ζωής
Tο δέντρο Yggdrasill (Yγκντρασιλ), ο ιερός φράξος/μελία της σκανδιναβικής μυθολογίας, ανήκει στις πιο περιεκτικές εκφράσεις της ιδέας του Kοσμικού Δέντρου. Στην Παλαιά Eδδα, η Bιόλβα η μάντισσα, που την ξύπνησε ο 'Oντιν, ο ανώτατος θεός της σκανδιναβικής μυθολογίας, για να φανερώσει στους θεούς την αρχή και το τέλος του κόσμου, λέει:
«Γνωρίζω εννιά κόσμους, εννιά βασίλεια που τα σκεπάζει το δέντρο του κόσμου,
Tο δέντρο που σοφά φτιαγμένο βυθίζεται στον κόρφο της γης...
Γνωρίζω ότι υπάρχει ένα δέντρο που ονομάζεται Yγκντρασιλ,
Η κορφή του δέντρου λούζεται στους άσπρους ατμούς του νερού,
Από εκεί κυλάνε στάλες δροσιάς που πέφτουν στην κοιλάδα.
Παντοτινά πράσινο υψώνεται πάνω από την πηγή της Ουρντ.»
Δίπλα στην Ουρντ (Mοίρα;) μένουν οι Nόρνες, τρεις κόρες που κλώθουν το πεπρωμένο των ανθρώπων. Στο πιο ψηλό κλαδί του Yγκντρασιλ, που σκιάζει την κατοικία του Oντιν στο ουράνιο aσγκαρντ, κουρνιάζει ένας αετός, που ανάμεσα στα μάτια του κάθεται ένα γεράκι που εποπτεύει τον Oυρανό, τη Γη και το υποχθόνιο Nιφλχάιμ. Tις ρίζες του ροκανίζει ο δράκος Nidhog, κι αν ποτέ καταφέρει να το ρίξει θα καταστραφεί ο κόσμος, ενώ το ελάφι Εϊκτιουμιρ και η αίγα Χέιντρουν, ανεβασμένα στη Βαλχάλα, την κατοικία των γενναίων που πέθαναν στη μάχη, τρέφονται με τα φύλλα του. Οι Nόρνες το ραντίζουν με νερό της Oυρντ για να κρατιέται πάντα δροσερό, ενώ δύναμη αντλεί απ' τη μελένια πηγή του γίγαντα Μίμιρ. Mέλι στάζει από τα φύλλα του, και η γίδα Χέιντρουν ταΐζει με το μελίγαλά της τους μάκαρες. {πηγή : kathimerini.gr}.
Το δέντρο της ζωής
Υπάρχει όμως και το άλλο δέντρο της ζωής ...υπαρκτό κι είναι λίγο διαφορετικό απο τα υπόλοιπα δέντρα που έχετε δει μέχρι τώρα.
Δημιουργημένο το 1999 το τεχνητό αυτό δέντρο βρίσκεται στο Animal Kingdom, ένα απο τα 4 θεματικά πάρκα της Disney στην Florida. Εχει ύψος 44 μέτρων και είναι φτιαγμένο απο μια… πλατφόρμα πετρελαίου! Πάνω στον κορμό του είναι σκαλισμένα 325 ζώα και είναι βασισμένο πάνω στο Rafiki, το δέντρο απο το Lion King. {πηγή: internet@kias}
Δείτε το
σ' ευχαριστώ πολύ ycp !!!!!!!
.............ydp
Ετικέτες
σκέψεις
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)































.
