*************************

Άνοιξη πάντα και παντού θα προβάλλει...

Άνοιξη πάντα και παντού θα προβάλλει...
Στο μούχρωμα της μέρας μπαλκονάκι ολάνθιστο, γιασεμί και γαζία αρώματα κι ευωδιές χαρίζουν, λουλούδια και χρώματα, πουλιά και θαύματα στων παιδιών την παλάμη αντηχούνε κι ανθίζουν... Και χιλιάδες αστέρια στο ουράνιο νεφέλωμα λάμψη και φως τριγύρω σκορπίζουν και πάλι, ιστορούν την απόχη του χρόνου του άφθαρτου καθώς άνοιξη πάντα και παντού θα προβάλλει... ydp

*************************

Σου γλυκοψιθυρίζω παραμύθια να σε ταξιδέψουν στην όμορφη χώρα του ονειρικού... κλείσε τα μάτια, δεν θα κάνω θόρυβο, να μη σε ξυπνήσω απότομα...σε παραδίδω στην μυστική μέθη του ονείρου σου, να τεντωθείς ελεύθερα στην αγκαλιά της νυχτιάς, να σε χαϊδέψει το φως της, να χαμογελάσει στα μάτια σου και στην ψυχή σου... να μπλεχτούν αηδόνια στα νεραϊδένια σου μαλλιά, να πλέξουν τη φωλιά τους... να φυτρώσουν λουλούδια στα χείλη σου, να ευωδιάσουν και να στολίσουν τα σκαλοπάτια του μονοπατιού της φαντασίας... κι ας μας ξεχάσει έτσι ο χρόνος, δίνοντας ζωντάνια και χροιά στα χρώματα των μυθευμάτων...ydp

*************************






Τετάρτη, 23 Ιουνίου 2010

μοναχικό μονοπάτι

Περπατά αργά, παραπατώντας στο μοναχικό μονοπάτι,
κανείς δεν υπάρχει γύρω για να σκουπίσει τα δάκρυα στην καρδιά της,
κανείς δεν είναι για να περπατήσει μαζί της,
κανείς για να του μιλήσει για τις σκέψεις της
και να απαλύνει τους φόβους και την πικρία της...

Κοιτάζει τη ζωή μέσα από την καρδιά της και τα βουρκωμένα μάτια της,
κάθε εικόνα φαντάζει γκρίζα και σκοτεινή,
μόνη πια μιας και η ζωή της άλλαξε για πάντα...
σκόρπια όνειρα κι ελπίδες μέσα στις κρύπτες του μυαλού της
στήνουν τρελό κι ακατάστατο χορό με τις μπερδεμένες λέξεις ...

Τα άδεια χέρια της σηκώνει κοιτάζοντάς τα,  τ΄ απλώνει να πιάσει... τί?... 
παρά μόνο αέρα...
το μουντό φως τριγύρω της την πλημμυρίζει με πιο πολλή θλίψη κι απελπισία...
πότε ήταν που χαμογέλασε τελευταία φορά?... 

Η ζωή όμως ποτέ δεν τελειώνει, κι εκείνη συνεχίζει να περπατά,
ελπίζει πως κάποια μέρα, ίσως σ΄αυτό το μονοπάτι δεν θα είναι μόνη της,
και πως θα είναι απλά μια αχνή ανάμνηση αυτή η μοναχική βόλτα κι ο αβάσταχτος πόνος.  ydp



Bookmark and Share

Δεν υπάρχουν σχόλια: